Druk uw snor

Ik zie opeens allemaal mannen om mij heen die hun snor laten staan. Ook wel vrouwen, maar die doen dat niet expres. Die mannen wel. Die doen dat voor het goede doel. Goede doelensnorren dus. Het idee erachter: veel mensen willen dat wel eens zien en zouden daar geld voor over hebben, dat dan naar de kankerbestrijding wordt doorgestort. Waarom is dat een volstrekt mesjogge idee? Om twee redenen. De eerste: ik zou graag geld betalen voor mannen die NIET zo’n onappetijtelijke en ook aldus ruikende sliert zuurkool onder hun neus laten staan. De tweede en belangrijkste reden is: ik geef graag aan de kankerbestrijding als mij dat gevraagd wordt. Daarvoor hoef ik geen blootkalender van nonnen te kopen, de midlifecrisis van wielrennende babyboomers te sponsoren of tegen betaling het schaamhaar van mijn tante Jo te zien groeien.

Zum Kotzen 2010

Het is bijna december mensen en tijd voor lijstjes. Verboden woorden en uitdrukkingen in de filantropie 2010. Definitief Zum Kotzen: 1.Passie (lekker voor thuis in bed, maar liever niet in de filantropie); 2.Transparantie (kan echt niet meer); 3.Accountability (overlaten aan PWC graag); 4.Stakeholders (in combinatie met ‘dialoog’ zelfs een nekschot waard); 5.Tweepuntnul (2.0 is zooooo 1.0 eigenlijk!); 6.Vertrouwen (alleen in Hem graag, de rest niet); 7.De crisis schept ook kansen (nou niet bij mij, dus tieft op met dat quasi-positivistisch zelfhulpjargon); 8.Co Creatie (naam van een man die erg bekend schijnt te zijn); 9.Keurmerkstrijd (dubbelop); 10.Maatschappelijk ondernemerschap (is prostitutie ook, dus of dat nou zo onderscheidend is). Fijn uiteinde vast.

Toeval

Het echtpaar Van der Linden wil een speciale sleutel aanschaffen, waarmee gehandicapten invalidetoiletten langs snelwegen open kunnen maken. De heer Van der Linden bestelt zo'n sleutel via de Club Behinderter und ihrer Freunde (CBF) in Darmstadt. Via de clubwebsite is voor 18 euro een sleutel aan te vragen. Niet iedereen kan zo'n aanvraag doen: je moet wel een bewijs overleggen van de handicap, bijvoorbeeld een foto van je manke poot. Van der Linden maakt op internet via zijn ING-rekening 22 euri over. Het geld voor de sleutel en vier (!) euro aan kosten. ,,Dat stond op de website van het CBF”, meldde meneer Van der Linden beteuterd. “Toen ik op internet alles invulde, vroegen ze om een code. Die was nergens te vinden en toen moest ik er wel een cheque van maken.''
NB: Alle gelijkenissen met het Nederlandse CBF berusten puur op toeval.

Smile, you're on camera!

Directeur Joop Goos legt zijn functie bij Veilig Verkeer Nederland (VVN) neer. Hij kwam in het nieuws omdat hij te hard reed. Peter R. de Vries filmde zijn overtredingen. Beetje dom. Vooral omdat Goos niet de enige medewerker van de verkeersorganisatie is die door te hard rijden in de problemen kwam: woordvoerder Bert Woudenberg werd in 2002 uit zijn functie gezet vanwege veel te hard rijden. Ook hij werd ontmaskerd door Peter R. De sector is gewaarschuwd. Binnenkort op de tv: Hans Stam (Hartstichting) trekt een vette leuning uit de muur bij FEBO; Theo Bor (directeur Bond tegen het vloeken) slaat op zijn duim en roept het opperwezen onorthodox aan; Johan van de Gronden (WNF) en Liesbeth van Tongeren (Greenpeace) samen op drijfjacht met Willem-Alexander in Mozambique; Marijke van Eck (Zonnebloem) duwt bejaarde met rolstoel en al de Henri Dunant af aan bakboordzijde en Michael Rutgers steekt er nog een op tijdens de ALV van het Astma Fonds. In het glazen huis van goed doen blijft niets onopgemerkt.

De hens erin

Tijdens een fotosessie voor de goede-doelen-editie van het patjepejersblad Miljonair zou een stylist het haar van Boer-zoekt-Vrouw-presentatrice Yvon Jaspers hebben verbrand. So far, so good, zou ik denken. Maar na veel gedoe is La Jaspers akkoord gegaan met een vergoeding van 200 euro voor gemaakte kapperskosten (tamelijk veel voor de ongemakkelijke bos hooi waarmee Jaspers zich op de treurbuis tooit) en dit bedrag zal worden overgemaakt naar de rekening van Ronald McDonald Kinderfonds. Welke lessen kunnen wij hieruit trekken? Alle ambassadeurs in de fik laten zetten en kijken wat het oplevert? Niet realistisch, maar wel fijn. Want laten we eerlijk zijn: zelfs stille bijrollen in C-soaps worden gepromoveerd tot het gezicht van een goed doel. Het demonstreert de totale inflatie van het ambassadeurschap. Huppeltrutjes als Jaspers hebben een geloofwaardigheid die nog minder is dan de Iraakse minister van informatie Al Sahaf, die met droge ogen beweerde dat er niets aan de hand was, terwijl op de achtergrond een bommentapijtje werd gelegd. Beter geen ambassadeur, dan een wanhopig boerzoekende tut met een gecremeerde hairdo.

Met de Billy’s blootgaan

“De actie van Ikea om zoveel mogelijk Billy-boekenkasten te verkopen voor de Stichting Lezen & Schrijven heeft ruim 47.000 euro opgeleverd.” Las ik deze week.
Mijn oordeel over zowel onze Zweedse vrienden als onze landgenoten, heeft hierdoor een nieuw dieptepunt bereikt. Het ergste is niet dat maar liefst 24.649 Nederlanders zich de meest truttige verzameling boekenplanken ever in de twee linkerhanden heeft laten duwen. Het ergste is dat Prinses Laurentien, de hoedster der laaggeletterden, zich door IKEA majestueus heeft laten afschepen. Misschien dat Laurentien de lage IKEA-lettertjes zelf niet helemaal goed gelezen heeft, maar zij zou intussen moeten weten dat de woongigant beschikt over het rijkste en tegelijk gierigste goede doelenfonds binnen ons zonnestelsel. Zo rijk, dat zelfs Bill Gates daarbij vergeleken een soort Dirk Scheringa is. Stichting INGKA Foundation beheert 36 miljard dollar. Dan is 47 mille een, tja, wat eigenlijk? Een føøi?

Vurtrrrouwuh

“Tja, als het vertrouwen weg is, dan valt een bank om”, judaste Nout Wellink deze week met het complete boteroverschot van de EEG op het hoofd.
Hoeveel goede doelendirecteuren zouden toen gedacht hebben: zo snel kan het met ons ook gaan? Wij: koningen, keizers, admiralen van het publieksvertrouwen. Een frauderende controller, een graaiende collectant, een lekkende medewerker... Voor je het weet, hollen al die donateurs naar hun pc om hun machting voor automatisch incasso in te trekken.
Maar in het land van goed doen, is het gras bij de buurman altijd bruiner. Uit PWC-onderzoek bleek dat directeuren denken dat het moeilijker en zwaarder gaat worden.
Bij de collega’s.........wel te verstaan.
Need I say more?

Joop heeft gelijk!

Dat softe, empathische gezever over de megabelegginsgblunders van goede doelen ben ik zat. Door de crisis krijgen we een akelig helder zicht op allerlei maatschappelijke ondernemingen die de afgelopen jaren helemaal van het paadje zijn geraakt. Door megalomanie, door naïviteit of door een nog fatalere combinatie van die twee. Zoals zorginstellingen geen hypotheken mogen verstrekken aan eigen personeel; zoals woningcorporaties niet in off shore of Ferrari’s mogen gaan; commissarissen van de koningin geen geld van Noordhollanders mogen wegzetten boven de poolcirkel, zo mogen goede doelen met geld van het publiek niet gokken op de beurs. Ja: GOKKEN. Dat is het, en niet anders. En laat je nou geen oor aannaaien door al die financiële dienstverleners, die nu allemaal hun handen in onschuld wassen (“beleggen gaat om de lange termijn”: ja JULLIE lange termijn!). Filantroop-ondernemer Joop van den Ende zei het zo mooi in reactie op het zakelijke démasqué van volkszanger Borsato: "Marco zingt de longen uit zijn lijf terwijl het geld aan de andere kant wordt uitgegeven aan dingen die daar niets mee te maken hebben. Dat is een doodzonde.” En dat is het. Dan maar wat minder “rendement” voor de rupsjes nooitgenoeg. Scheelt weer een hoop transparantie in het jaarverslag.

Schuringa Keur (gratis!)

Elke oorlog kent zijn profiteurs. Het gebakkelei rondom de verschillende keurmerken heeft een heuse “keurmerkwijzer” opgeleverd. Proeft u dat woord even op de tong: keur-merk-wijzer. Bedoeld voor goede doelen die er geen touw meer aan vast kunnen knopen. Als die al zo’n wijzer nodig hebben, hoe kun je dan in godesnaam van donateurs verwachten dat ze er wél chocola van maken? Die hebben al een Goede Doelentest nodig om in het goede doelenwoud enkelvoudige bomen te onderscheiden. It’s Kafka written all over it. Ik heb derhalve besloten ook een nieuw keur voor goede doelen te beginnen. Het Schuringa Keur (gratis) wordt toegekend aan al die doelen die weigeren gebruik te maken van de keurmerkwijzer en niet in aanmerking wensen te komen voor een van thans 24 keurmerken. Zij krijgen daartoe een sticker met opgestoken middelvinger naar de logo’s van CBF, ISF en de met een zwart balkje toegeruste beeltenissen van de heren Kemps en Helmer (en Mart Smeets, omdat ik die gewoon een zak vind).

Aan de tiet

Wat zal mijn goede vriend Boudewijn Poelmann gelachen hebben toen het persbericht over de opvolging van Ellen Damsma moest worden opgesteld. De reden voor het vertrek van Damsma bevatte al die fantastische evergreen “wegens verschil van inzicht over het te voeren beleid” (lees: er was herrie in de hut) en nu voorziet de grootste goede doelensponsor van Nederland de aanstelling van maar liesft drie (!) opvolgers van Damsma van de volgende onnavolgbare dijenkletser: “Wij hebben groot vertrouwen in deze nieuwe Managing Directors en zien met blij gemoed uit naar de toekomst.” Joh! Gelukkig was de corrigeerfunctie in het persbericht nog ingeschakeld, zodat ik het oorspronkelijke commentaar van Boudewijn kon lezen: “Doe maar vertrouwenblablabla en iets met toekomstblablabla en ook een gemoed. Maak dat maar blij. Al die goeie doelen hangen toch bij mij aan de tiet. Groetjes Boudewijn.”

Hard aanvalletje

Hans Stam van de Hartstichting kan bij mij een potje breken. Na het bijna fatale salarisinfarct dat deze club trof door de rel rond medisch directeur Manger Cats, heeft Stam met die typische Rotterdamse mentaliteit de wat vadsig geworden Hartstichting weer helemaal kwiek & fris gekregen. Zeg maar een soort managerial dotterbehandeling. Regelmatig haalt Stams club de publiciteit met allerlei acties die het voorkomen en bestrijden van hartkwalen en -falen onder de aandacht van pers, publiek en politici brengen. Laatste stunt: ervaringsdeskundige Wubbo Ockels (ruimtevaart is extreem slecht voor je hart) heeft deze week in Madurodam miniatuur Automatische Externe Defibrillator (AED’s) geplaatst. Ludiek, maar het persbericht is ook verwarrend. Nu lijkt het of er 10.000 (target Hartstichting) van die miniatuur schokkers door het hele land geplaatst worden. Leuk om je cavia te reanimeren of als erotisch speeltje voor sexueel noodruftigen, maar levensreddend? Neu.

A monkey's business

De Maag Lever Darm-boys zijn zomaar 2 ton kwijt. Afgestort in het putje van Bernie Madoff. Natuurlijk niet rechtstreeks, maar via-via-via. Ook de beleggingsadviseur treft geen blaam volgens het FD: “die heeft zich voldoende van haar zorgplicht gekweten.” Nu even diep ademhalen. “Van haar zorgplicht gekweten”? Niet alleen die 2 ton pleite, maar ook nog al die uurtjes-factuurtjes aan je “adviseur” betalen? Waar ik vandaan kom heet dat: “feestelijk genaaid worden”. Graag geef ik MLD een volledig gratis advies: dump uw adviseur en adopteer een chimpansee van stichting A.A.P. Laat deze uw volledige beleggingsbeleid uitstippelen. Houd regelmatig strategisch overleg met uw chimpansee. Durf ook een second opinion te vragen aan een andere chimpansee. Spreek nadrukkelijk een maximum aantal bananen af. Succes!

Passie & Adriaan

Ik ga u even pijn doen, maar het is voor uw eigen bestwil. Ik moet het even met u hebben over het grootste jeukwoord in de filantropie-sector: “passie”. Het vak van “goed doen” is zo bijzonder omdat iedereen wordt gedreven door een “passie” om andere mensen te helpen. Ja en? Dat geldt ook voor de edelslager bij ons om de hoek. Natuurlijk krijgt hij daar geld voor! Maar u toch ook? Of tenminste dat goede gevoel dat volgens velen onbetaalbaar is. Dat zou betekenen dat u zelfs meer terugkrijgt dan u geeft! Maakt dat van u eigenlijk een egoïst? Of verslaafde van de endorfine-rush die “goed doen” ontegenzeggelijk met zich meebrengt? Nee. U bent mens zoals onze edelslager. Maar die stuur ik graag op u af als u nog 1x dat woord “passie” gebruikt.

Hou het informeel

Geven allochtonen nu meer of minder dan autochtonen? Die existentiële vraag was vorige week voorwerp van grote beroering. Hadden de media het weer eens niet begrepen? Nee. De zwarte piet mag dit keer naar onderzoeker Christine Carabain van Geven In Nederland. Die maakt een onderscheid tussen “informeel geven” (lees: geld naar je familie in Marokko sturen) en “formeel geven” (lees: doneren aan NOVIB). Informeel geven heeft nulkommanul te maken met filantropie, tenzij je je familie in Marokko als algemeen nuttig erkent. Daar tuinen ze zelfs bij de Belastingdienst niet in. Informeel geven is net zo bezopen als informeel liefhebben (getrouwd zijn, maar een meeslepende geslachtelijke relatie met de buurvrouw onderhouden), informeel belasting betalen (zwartwerken), informeel voorrang verlenen (bumper aan bumper blijven rijden zodat niemand ertussen kan) en informeel politiek bedrijven (net een volle agenda hebben als de de Dalai Lama langskomt). Goed te weten dat er ook casual wetenschap wordt bedreven

Suck de Successiewet

Voor degenen die nog twijfelden: de nieuwe Successiewet is het definitieve bewijs dat Den Haag geen bal van onze sector begrijpt. U beweegt zich als vermogensfonds of goed doel binnen de bandbreedte “terrorist-melkkoe”. Het laatste restje maatschappelijk ondernemerschap wordt er door staatssecretaris Jan Kees de Jager vakkundig uitgemept. En dat alles op basis van een visie op filantropie die reeds in late Middeleeuwen als ronduit achterlijk werd beschouwd.Is er nog hoop? Het SBF denkt van wel. Ik niet. Je kunt nog beter met een rij coniferen lullen, dan met de overheid. Tenzij....wij onze joker weer inzetten! Even een belletje naar Johan Cruyff; een kattebelletje naar Jules Paradijs van de Telegraaf; even schudden en wachten totdat het ganse electoraat gemobiliseerd is. Gaat Jan Kees nog een beetje spartelen, beetje janken voor de Binnenhofbühne en dan is het leed binnen een paar dagen geleden. Kost niks.

Merck toch hoe sterck

Cliniclowns is opnieuw het sterkste goede doelen-merk van Nederland. Moeten ze daar in Amersfoort blij mee zijn? Misschien, maar reputaties komen te voet en gaan er vervolgens met een flink aantal paardenkrachten vantussen. Bent u de bezitter van een zwarte Suzuki Swift, maar was u op Koninginnedag rond 11.50 uur niet in de onmiddellijke nabijheid van een naaldvormig gedenkteken in Apeldoorn? Dat bedoel ik. Zo ben je een respectabel Japans automerk, en zo ben je het voertuig van de satan. Dat kan nog geen minuut hebben geduurd. Zo ben je het sterkste goede doel van Nederland, en zo ben je het grootste pedofielennetwerk van West-Europa. Er hoeft maar één halve gare met een clownsneus een kleuter te bepotelen. Niets is zeker.

Boemerang

De Hartstichting heeft haar impact laten meten. Dapper. De uitkomst van zo’n meting kan ook als een scalperende boemerang werken. Duizend waterputten slaan in de Sahara klinkt geweldig, maar wordt de dorst ook gelest? Honderd ambulances in de bush is fenomenaal, maar zijn er ook wegen waarover ze kunnen rijden naar...wat? Applaus voor twintig geredde zeehonden, maar in welke schone zee worden ze daarna weer uitgezet? Output is nog geen impact. Kan blijken dat een goed doel of vermogensfonds eigenlijk geen deuk in een pakje maatschappelijke roomboter slaat. Dat zij vooral blijkt zichzelf in stand te houden. En natuurlijk voor het goede gevoel. Denkt u dat impactmeting uw Paard van Troje is? Dan is het dat waarschijnlijk ook. Hoe dan ook: Troje viel uiteindelijk.

Strafregels

FM is me soms te lief. Mag best een beetje meer GeenStijl. Nu weer dat jarenlange gedonder rond CBF en ISF. Het blijkt na vijfhonderd kopjes koffie niet mogelijk om één keur onder CBF-vlag voor alle goede doelen - groot en klein - te lanceren. Natuurlijk is dat mogelijk. Als je maar wil. En daar zit ‘m de kneep. Het is weer dat typische haantjesgedrag van bestuurders die per se het verst willen plassen. Hoofdrolspelers Kemps en Helmer tonen beiden het inlevingsvermogen en de geestelijke flexibiliteit van een amoebe. Jongens, de economie staat in de fik. Overheid, bedrijven en burgers houden en masse het geld op zak. En jullie komen ons vervelen met een ordinaire schoolpleinruzie? Beiden voor straf duizend regels schrijven: “Zonder het vertrouwen van de gevers zitten wij allebei werkeloos thuis.”

Campagne Nalatendheid

Wat is nou het gevoeligste onderwerp dat je kunt aansnijden? Wat is er nou persoonlijker dan je eigen overlijden? En wat is er ongevoeliger en onpersoonlijker dan een suf radiospotje gemaakt door zo’n over het creatieve paard getild Multilul-reclamebureau? En wat krijg je als die twee uitersten met heeeeel veel geld aan elkaar probeert te lijmen? Juist: de Campagne Nalaten. Kom op mensen, marketing is een vak. Geen hobby voor communicatiefröbelaars op een regenachtige zondagmiddag. Er is intussen genoeg communicatief siervuurwerk afgestoken. Laat eens iets goed na in legatenwerving.

Onvindbaar

De SGP wil dat de Belastingdienst de ANBI-lijst duidelijker maakt. Volgens de SGP zijn verschillende instellingen heel slecht vindbaar. De officiële benamingen van de Belastingdienst wijken sterk af van de gangbare naam. “Een voorbeeld is de Bond tegen het Vloeken, die als officiële naam heeft Stichting de Bond tegen het Schenden van Gods Heilige Naam.” Klopt. Zo zocht ik vruchteloos naar het Aids Fonds (Stichting de Bond voor Mensen die Gods Heilige Naam Geschonden Hebben), naar Alzheimer Nederland (Stichting de Bond voor Mensen Die Niet Meer Zeker Weten Of Zij Gods Heilige Naam Geschonden Hebben) en Stichting het Ongeboren Kind (Stichting de Bond voor Mensen Die Als Ze Geboren Zouden Zijn Gods Heilige Naam Zouden Kunnen Hebben Schenden).

VSBfrons

Joost van Lanschots VSBfonds verkruimelde dit jaar op de beurs met te veel beleggingseieren in het Fortis-mandje en moet nu draconische maatregelen nemen. Tja, overvallen door de crisis midden in de betere spreiding van het aandelenbezit, pruilde Joost bij NOVA. Caught with his pants down. Best zielig. Of toch niet? Uit onderzoek van FEM Business in september bleek dat VSBfonds bij de aandelenemissie van Fortis eind 2007 juist 11 miljoen aandelen bijkocht, waardoor het fonds netto 1 miljoen aandelen Fortis meer had dan daarvoor. Toen gekocht voor 15 euri per stuk; nu geen drol meer waard. An inconvenient truth? Woordvoerder Chris Roelen tegenover FEM: “Wij doen geen uitspraken over ons beleggingsbeleid.” OK Chris en Joost, maar wij dachten even dat...hadden jullie niet ook meegedaan aan de Transparantprijs? Ik dacht, ik vraag het maar even.

Herken de komkommer!

Komkommerjacht: mijn favoriete vakantiebesteding. Het is weer smullen geblazen mensen. “Onze huisdieren worden gemiddeld ouder”. Goed nieuws voor de dierenarts! “Boze vrouw wil niet uit water worden gered”. Lekker laten verzuipen dat kreng! “Horeca wil compensatie voor gederfde omzet door Koninginnedag-drama”. Opgraven die Karst Tates en een kort geding aanspannen! In een proefschrift deze week: “Liberale accountants zijn duurder dan strenge”. Als je op zo’n conclusie de doctorstitel verwerft, maak mij dan gelijk hoogleraar! Dan heb ik nog wel wat dissertatie-knallers: “Alle pausen blijken rooms”, “Lange mensen moeten gemiddeld meer bukken dan korte” en, mijn favoriet, “open deuren zijn nooit dicht”.

De ideale kandidaat

Ik schets u even het ideale profiel van de nieuwe voorzitter van de VFI. Het moet bij voorkeur iemand zijn met een zware bestuurlijke ervaring. Bijvoorbeeld een voorzitter van een College van Bestuur aan een universiteit (zeg de UvA) of van alle universiteiten samen (zeg maar VSNU). Of bestuurslid van een publiekrechtelijke organisatie (zeg de NOS of de IKON). Het zou mooi zijn als de kandidaat net als de top van het kabinet van gereformeerde huize zou zijn en voldoende bijbelvast, maar toch ook weer voldoende verlicht om getrouwd te zijn met een Bekende Nederlander (zeg tv-presentatrice Mieke van der Weij). De ideale kandidaat zou dus eigenlijk een soort Sybolt Noorda kunnen zijn. Of iemand met een vergelijkbaar cv.