Open Brief aan De Sector

Geachte sectorgenoten,
De Satans in ons midden zijn eindelijk opgestaan en hebben hun ware gezicht getoond aan de ganse natie. Zo is het de heer A. Kemps, die ten overstaan van 16 miljoen gevers willens en wetens het S-woord in zijn door de duivel bezoedelde mond heeft genomen. Zo is het de VFI, dat zich telkens als een klein kind laat wegzetten door de mediacowboys uit Hilversum. Zo is het het SBF dat als schoothondje van Balkenende voortdurend op de rug ligt. Zo is het de hele Haagse parlementskliek die een verplicht val-me-niet-lastig-register wil invoeren. Zo zijn het eigenlijk de gehele pers, de ANWB, het CBF, de AWBZ, de politiebonden en Osama Bin Laden, die de Nederlandse fondsenwervers en goede doelen voortdurend en systematisch tegenwerken. Stop daar onmiddellijk mee, anders gaan we uit een heel ander vaatje tappen. Dan gaan we u ongevraagd veel acceptgiro’s sturen, opbellen tijdens het eten, op straat indringend aanspreken, bombarderen met sms’jes en bij u ’s avonds aanbellen en met collectebussen zwaaien. Dus.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Klootloze leeuwen

Ook groen en geel geërgerd aan die 100.000 oranje opportunisten afgelopen zaterdag tegen Rusland? En masse naar Bazel om “erbij te zijn”, en o wat zijn die Russen stil. Not. Al bij 1-0 achter waren alle leeuwen tenenkromtrekkend stil, terwijl 1.000 dronken Russen 120 minuten het stadion voltoeterden. En zoals ook de Kroaten, de Turken en eigenlijk alle supporters er waren om hun team te steunen door dik en dun. Wat zou meer helpen: de longen uit je lijf schreeuwen of met een bos wortelen op je hoofd en twee neptieten even heerlijk mal op de tribune doen? Die aan instant succes verslaafde egotripperij vinden ook terug in het geefgedrag binnen deze decadente moerasdelta. Tsunami geweest? De volgende dag graag drie weeshuizen en liever geen kinderen met vieze vliegies! Nou ik weet het goed gemaakt: die 100.000 zelfbevredigers mogen van mij een jaar lang bejaarden de ss Zonnebloem op- en afduwen. In Bazel. Muisstil. Zonder camera’s. Dat zal ze leren, al die klootloze leeuwen.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Becel & suiker

Ook de tv-uitzending gezien van “Kassa” waarin Hartstichting (Becel), MaagLeverDarm (Activia) en Hersenstichting (Blue Band) zich moesten verantwoorden over hun co-branding? De brandmanagers van de sponsorende multinationals moeten zich de ballen uit hun broek gelachen hebben. Niet alleen omdat die goede doelen daar peentjes stonden te zweten en de kolen uit het door Rooie Felix lekker opgestookte vuur stonden te halen, maar vooral om hun wezenloze naïviteit. Jullie hebben je met spiegeltjes, kraaltjes en wat wisselgeld het goede doelenbos in laten sturen. Hebben jullie enig idee van het marketingbudget van Unilever? Ik bedoel, zelfs maar een flauwe notie? En je dan voor een paar grijpstuivers blootstellen aan (vaak gefundeerde) kritiek op de claims (Blue Band goed voor je hersenen? Wat dacht je van een bos uien?). Zo’n afbreukrisico is toch wel meer waard dan anderhalve ton. Ik ken soapsterretjes die voor zo’n bedrag niet eens hun rechterarm willen optillen. Toe nou toch jongens: jullie zijn er met becel en suiker ingetild.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

H.Huisje

Wat is het heiligste huisje van onze sector denkt u? Ik denk onze vermeende onbaatzuchtigheid. Filantropie zonder enige reciprociteit bestaat niet. Zelfs Moeder Teresa – door publicist Christopher Hitchens ooit gekarakteriseerd als een berekenend kreng van het zuiverste water – zal niet vrij zijn geweest van enige zelfvoldoening over haar goede werken onder de armen van Calcutta (al zal ze daarvoor zeker bij Hem Zelve om penitentie gesmeekt hebben). Het goede gevoel als resultante van goedertierendheid is zo groot dat het economische waarde ervan onuitdrukbaar is. Zeg maar wat de kredietcrisis ons gekost heeft, maal wat de kredietcrisis ons gekost heeft. Maar haar onbetaalbaarheid laat filantropie niet automatisch promoveren tot een hogere morele orde, waartoe velen in onze sector zich sneaky toch een ietsiepietsie rekenen. Tegenover het goede gevoel van iets te geven, staat ook de plezierige sensatie te ontvangen: ook als het de poedelnaakte waarheid is. Wat is er dus op tegen om filantropie te zien als verreweg de productiefste en sympathiekste vorm van egocentrisme?

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Boudewijns gokje

Fijn te horen dat mijn goede vriend Boudewijn Poelmann mijn advies heeft opgevolgd. “Vol in de tegenaanval”, had ik gezegd. En dat hoef je Boudewijn echt maar 1 keer te zeggen. Hij betoogt nu op goede gronden dat zijn Nationale Postcode Loterij helemaal geen kansspel is, maar pure fondsenwerving. Zijn club valt derhalve ook helemaal niet onder de kansspelwet! Zo, die zit:. Ik zou zeggen Boudewijn: nu doorpakken en pleit er gelijk voor dat alle goede doelen eigenlijk als pure loterijen beschouwd moeten worden. Ja, wees nou eerlijk. Weet u waar uw donatie aan een goed doel precies terecht komt? Nee? Nou dan! Dus nog even opnieuw: WNF, KWF en Novib vallen feitelijk als publieke gokhuizen voortaan onder de kansspelwet en de Nationale Postcode Loterij wordt een fondsenwervende algemeen nut-organisatie en VFI-lid, vrijgesteld van schenkingsbelasting. Eén nadeeltje: Boudewijn mag dan als directeur niet meer verdienen dan de minister-president.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Apen zijn het

Mijn zwager is op eco-vakantie geweest naar Borneo. Door de houtkap schijnen daar alle orang oetans het met nog maar met 2 hectare te moeten doen. Of dat al niet erg genoeg is, heeft mijn zwager bij thuiskomst de “Stichting Orang voor Oetan” opgericht en zijn gehele netwerk gebombardeerd met 1 majestueuze bedelmail inclusief de wervende toevoeging “Onze stichting maakt geen kosten”. Dat gaf mij de unieke gelegenheid om met “reply to all” des zwagers gehele relatienetwerk kond te doen van het volgende: “Pas op: megalomane egotripperij. beunhaas die apen probeert te redden? doneer liever aan het wnf. die maken gelukkig wel kosten, zodat u zeker weet dat u gift goed terecht komen.” Het botert intussen niet meer zo met mijn zwager. En mijn zus is pislink: “Het ging om die apen.” Precies.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Adopteer een Friki-kip

Rete-irritant: gevers iets laten adopteren, zoals een boom of een kip. Zou inspelen op de behoefte aan meer betrokkenheid. Majeure denkfout goede doelen-marketeers! Los van de 0,7% extreem betrokken zelfgebreide burgers, die zelfs bereid zijn Joran en Geert te adopteren, wil de modale donateur juist geen concrete betrokkenheid. Wat moet je in godsnaam met zo’n kip (soep?) of boom (open haard?). Leve de anonieme betrokkenheid via acceptgiro en collectebus, die gerieflijk moderne aflaat voor onze postmoderne aardse zonden. En zo komen we weer terug waar we ooit begonnen zijn: piekie in de pot en verder niet zeiken.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)