woensdag 14 april 2010

Geloof, hoop & trouw


Wie is nou de grootste dief: de overheid die de giftenaftrek gaat afschaffen of de directeur van ChildRight die volgens de Telegraaf miljoenen aan donaties opbrandde in het casino? Ja casino! Dat is het staatsbedrijf dat de miljoenen van ChildRight fluitend incasseerde en kon afstorten in ons nationale begrotingsputje. Da's tweemaal kassa. En over Kassa gesproken - of was het Opgelicht? - het frauderen met goede doelenwenskaarten werd dinsdag op de treurbuis weer eens breed uitgemeten. Het begint zo langzamerhand tot mij door te dringen dat het kroonjuweel van deze sector niet "Vertrouwen" is, maar "Geloof". Een onwankelbaar geloof in het goede van de mens in eeuwigdurende vergevingsgezindheid. Zo bezien leven wij in een Calvinistische economie met een Roomse geefmoraal. Twee geloven op één kussen, met het goede doel daartussen. Halleluluja.

woensdag 31 maart 2010

De 1 April-grap


De Belastingdienst en humor vormen van oudsher een ongemakkelijk duo. "Belastingdienst gaat verscherpt toezicht op anbi's voortzetten." Ik moest dit nieuws vandaag even tot me laten doordringen voordat ik de 1 april-grap herkende. Het anbi-team van de Belastingdienst kantoor Den Bosch bestaat namelijk uit 4 FTE, die toezicht moeten houden op 40.000 algemeen nut beogende fondsen. Van de 7 belastingambtenaren is er één (de heer Dodeweerd) al een jaar ziek en de rest heeft een duobaan binnen een 36-urige werkweek. Elke ambtenaar houdt dus toezicht op zo'n 7.000 fondsen. Dit betekent dat in 2024 alle fondsen tenminste een keer aan een steekproef zijn onderworpen. En dat is wel een geruststellende gedachte, want Nederland heeft beloofd streng toezicht te houden op misbruik van fondsen door terroristen. En ook willen u en ik niet dat fondsen ("wij beogen wel het algemeen nut, maar het lukt ons niet") ons belastinggeld toucheren. Leuker kunnen we deze 1 aprilgrap niet maken.

woensdag 24 maart 2010

Lul-toch-niet-register


De fondsenwervers zijn in rep en roer, want na de telemarketing dreigen hun nu ook andere speeltjes te worden ontnomen. Nu bijna iedereen door het Bel-me-niet-register weer ongestoord aan zijn avondeten kan, dreigt ook een Bel-niet-aan-register. Prima! Hoe eerder hoe beter, want dat geleur aan de deur en op straat is universeel rete-irritant. Ja, ook van goede doelen. Boos? Heb ik het hart niet op de goede plaats? Juist wel! 150 jaar na de uitvinding van de telefoon zijn we zo zoetjes aan wel toe aan andere, meer betekenisvolle contacten. En daartoe reken ik niet de verbale aanrandingen van slecht gebriefte werkstudenten in mijn winkelcentrum. Opzouten met die straatchantage. Fondsenwerving is een vak. Nou laat zien dan.

woensdag 17 maart 2010

Celibaat 't niet, dan schaadt 't niet


Marketingtipjes voor de volgende Actie Kerkbalans. Punt 1: Even niet al te nadrukkelijk zeggen dat de RK Kerk ook meedoet. Punt 2: Even niet zeggen dat de helft van de opbrengst gaat naar kerkgebouwen en salarissen van geestelijken. Punt 3: Even niet zeggen dat de donateur dus ook meneer pastoor sponsort. Punt 4: Even niet zeggen dat de donateur mogelijk zijn eigen schadeclaim sponsort. "Nooit geschoten, altijd Hoogmis", zei mijn vader zaliger altijd over zijn internaatstijd bij de paters.

donderdag 4 maart 2010

Een zwarte dag


Gisteren was een zwarte dag voor de filantropie. Onze sector bestaat uit maatschappelijke optimisten die de wereld denken te kunnen verbeteren. De geperoxideerde rattenvanger van Almere en Den Haag voert daarentegen een leger aan van louter maatschappelijk teleurgestelden. Het zijn de angstbijters van onze samenleving. Moet je daar begrip voor hebben? Nee. Helaas. Er is geen excuus of rechtvaardiging voor crypto-fascistisch gedachtengoed, zelfs niet als dat de psychische erfenis is van het misbruik van een koorknaapuit Venlo door een heel regiment Salesianen. Elke recessie levert haar bruinhemden, NSB-burgemeesters en sterke leiders die oplossingen aandragen die zelfs in de Efteling niet gaan werken. Het is aan de maatschappelijke optimisten om de rancune te counteren, de angst te bezweren en de hoop weer een kans te geven. Nooit gedacht dat zo'n oude chagrijn als Schuringa dit zou zeggen. Hallelujah broeders en zusters: ga door met uw goede werk!

woensdag 10 februari 2010

Het Eibernest vs. Ajax


Alexander Rinnooy Kan lijkt op de dompteur van Circus BAF die wanhopig en volledig tevergeefs probeert tien speelse zeeleeuwen in het gareel te houden. Zo onttrokken Wientjes en Jongerius zich vorig jaar al feestelijk aan zijn regie en nu dreigt ook zijn erebaantje als voorzitter van de Transparant Prijs te inflatteren. In oktober 2009 dreigde Alexander de vermogensfondsen nog stoer met de banvloek, maar dat had een averechts effect.Types als Start Foundation-directeur Jos Verhoeven laten zich niet afdreigen: die meppen vol, en terecht in dit geval, hard terug. De Transparant Prijs is namelijk volledig ingericht op de marketingmachines die goede doelen zijn. De spelregels van de TP passen bar slecht bij clubs die helemaal geen donoren hebben, maar zelf donor zijn. Het is korfbalclub Het Eibernest laten voetballen tegen het eerste van Ajax en dan boos worden dat de korfballers steeds handsmaken. Verkeerde wedstrijd dus. Dus óf de spelregels aanpassen, óf een andere competitie opzetten. Als ik de vermogensfondsen was, zou ik gaan voor de Nationale Impact Prijs. D'r op en d'r over Jos!

woensdag 27 januari 2010

Sadisme heeft een naam


Zou iedereen zich ook gerealiseerd hebben dat minister Koenders’ gulle gave van ruim veertig miljoen euro voor Haïti eigenlijk een kolossale sigaar uit eigen doos was? Koenders geeft gul met geld dat u en ik allang gegeven hadden via de blauwe envelop. U hebt dus 2x gegeven. Geeft niks hoor. Maar het opmerkelijkst op de 555-avond was toch wel het bellende peroxidehoofd van onze nationale crypto-fascist. Geert is mordicus tegen ontwikkelingshulp, maar klaarblijkelijk niet tegen noodhulp. Althans, niet tegen noodhulp aan een niet-moslimland. Maar wat betekent dat nou feitelijk: wel noodhulp, maar geen ontwikkelingshulp? Dat betekent dat je net voldoende hulp geeft om mensen niet voor de camera’s te laten creperen. Zodra die weg zijn (in Haiti of in de studio van de 555-actie), laat je ze alsnog op een langzame en pijnlijke wijze helemaal de vinkentering krijgen. Elk land krijgt de sadistische Mozart die het verdient.