Tinekes vlucht voorwaarts

Tineke Ceelen van Stichting Vluchtelingenwerk heeft haar straatwervingsbureau met het AD als getuigeop straat geknikkerd. De hoge kosten waren volgens haar "niet uit te leggen aan de donateurs". Tineke, Tineke. Volgens mij heb jij het complete boteroverschot van de EU op je hoofd. Het is namelijk ook niet aan jouw donateurs uit te leggen dat je überhaupt met die straatwervers in zee bent gegaan. Of las je soms ‘straatzwervers' in de offerte? En als je dat gedaan hebt in naïviteit, dan kunnen wij je gelijk het koninklijk lakzegel van onomkeerbare bestuursincompetentie toekennen. En daar voeg ik persoonlijk graag ook de Gulden Bezem aan toe, voor de erg doorzichtige wijze waarop je je eigen Vluchtelingenstoepje hebt schoongeveegd. De hele publicitaire kolerezooi ligt nou voor de deur van je collega-directeuren, die allemaal aan hun donateurs moeten uitleggen dat straatwerving géén volksverlakkerij is. Dat is het natuurlijk ook wel, maar niet om reden die jij opgeeft. Straatwerving is niet te duur, het is gewoon godsnakend irritant.

Van Kul-tuur naar Cultuur

Terwijl de afbraak van collectieve voorzieningen al vanaf de jaren tachtig is ingezet, wordt de cultuursector toch nog erg overvallen door de bezuinigings-shovel waarmee staatssecretaris Halbe Zijlstra door de voorpui naar binnen komt rijden. Ik begrijp het wel. De cultuursector is de spreekwoordelijke kikker in een ketel die te laat doorheeft dat-ie gekookt wordt. Kunnen we Halbe iets kwalijk nemen? Neen. Halbe is een jongen die zelf veel te lang over zijn studie soosjologie heeft gedaan en daarom nu langstudeerders wil beboeten. De cultuurbeleving van Halbe zit in het spectrum Abba-Mary Poppins-Frans Bauer en dan weet je zeker dat je in een heel foute musical zit. Het ligt niet aan Halbe. Cultuur is door de eeuwen heen al het kind van de laagconjuncturele rekening geweest. De gesjochte volksbehagers van dit PVV-schaduwkabinet zijn daarom juist een zegen voor onze cultuur, die zich weer moet leren verdedigen en niet als een mietje naar mama hollen als halve zijlstra's boe roepen. De kikker die de Cultuur is, is wel halfgaar, maar nog altijd sterk genoeg om uit de ketel te springen.

Heel slecht ID

Geen kwaad woord over Maria van der Hoeven als voorzitter van Alzheimer Nederland. Bleef fier overeind bij Pauw & Witteman. Maar het is moeilijk om de monumentale faux pas van Maria-minister-van-onderwijs te vergeten. Is het fair om Joop Doderer zijn Swiebertje eeuwig na te dragen? De Swieber van Maria heet "Intelligent design". ID is de in Amerika uitgevonden lobby van fundamentalistische creationisten om de bijbel weer het klaslokaal in te kruien. Onder het mom van een wetenschappelijke theorie wordt ID ingezet als tegengif tegen de verderfelijke gedachten van Darwin. Als kind van de moederkerk liet Maria zich beboteren en besuikeren door de lobbyisten en stelde voor ook de lelieblanke zieltjes van schoolgaand Nederland bloot te stellen aan deze doorzichtige bekeringsijver. De ontvangenis van Maria's voorstel verliep tot opluchting van heel zindelijk denkend Nederland gelukkig niet onbevlekt. Of Maria knettersteengek geworden was? Ja dat was ze. Tijdelijk. Nu ze als voorzitter van Alzheimer Nederland penitentie doet, moeten we de zaak maar definitief vergeven. En vooral vergeten.

Rinnooy Kannen & Kruiken

Even vooropgesteld. Ik behoor niet tot de vaste boeroepers. En ik vind de goede doelenloterijen na de uitvinding van de telefoon en de Tefalpan het beste wat Nederland ooit overkomen is. Nee echt. Maar het Goede Doelen Platform is met uitzondering van het klok- en hamerspel van fokstier Herman het meest genante orgaan van onze moerasdelta. De majestueuze onbeschaamdheid zit ‘m niet in de eerzame doelstelling, maar in de benaming. Niet geld meurt, maar het woord. Er is natuurlijk niks mis met een kadaverlobby in Den Haag om de Wet op de kansspelen hermetisch dichtgetimmerd te houden voor Europese marktwerking. Maar om nou daarvoor je boerenkiespijnlachende beneficianten als beschermende zandzakken op een platform te hijsen en ook Rinnooy Kan er nog als voorzitter voor te zetten? Alexander heeft daarmee in één klap duidelijk gemaakt dat hij helemaal niet de machtigste man van Nederland is. Hooguit een postcodekanjer aan de tiet van Boudewijn. Is dat erg? Nee, maar laten we het wel transparant houden. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

Collecteren is leuk!

Collecteren schijnt tegenwoordig een hel te zijn. Dat valt reuze mee, al begon het slecht. Ik ben gisteren namelijk op pad geweest met een kloeke bus voor de Speeltuinvereniging Oosterzaan. Het bestuur had mij gevraagd de papieren zak van mijn hoofd te halen omdat dit de opbrengst van mijn ronde "mogelijk negatief zou beïnvloeden". Bij het eerste adres ontstond een ernstige woordenwisseling met een Pakistaanse meneer die eerst het bestaan van de speeltuinvereniging betwistte en daarna alleen per pin een bedrag van onder de euro wilde doneren. Zijn buurvrouw wees bij het opendoen op een gehoorapparaat en wenkte mij met driftige gebaren binnen te treden, waarna wij om mij nog immer duistere redenen het volledige Jeugdjournaal samen hebben bekeken en ik onverrichterzake weer buiten werd gezet. Het aanbellen bij het derde portiek had daarentegen een overdonderend succes door een wijziging van mijn tactiek. De bewoonster, een oud vrouwtje achter een rollator, overhandigde mij spontaan 300 euro. Waarmede mijn vermoeden werd bevestigd dat het bestuur van de speeltuinvereniging weinig kaas heeft gegeten van fondsenwerving: het collecteren met een papieren zak over het hoofd werkt uitstekend.

Kromvenant

Sinds het Smeekschrift aan Margaretha van Parma in 1566 al probeert de filantropie-sector belet te vragen bij de overheid. De bestuurders staan al die tijd als bedremmelde pachters met de pet in de hand bij de grote poort van het Binnenhof in weer en wind op hun beurt te wachten. In die poort zit een klein luikje vanwaarachter steeds een Homerisch geschater opstijgt als weer zo'n filantropieboertje op de stoep staat. En godlof, na 445 jaar is er dan eindelijk een regent die zijn gezicht voor meer dan 30 seconden in de plooi kan houden bij de aanblik van die kruiperige liefdadigheidstroepen. Realpolitiker Rutte snapt dat het handig is om de 6 miljoen donateurs en 2 miljoen vrijwilligers te vriend te houden: zonder die ruggengraat implodeert zijn BV Nederland namelijk binnen een week tot een skeletloze bananenrepubliek. Een machtspositie die nog niet is doorgedrongen tot de filantropiebestuurders, voor wie het door het genoemde luikje toewerpen van een convenantje al aanleiding is tot een volksfeest waar de geuzen in 1566 nog slechts van droomden. Maar sector: Rutte is een keizer zonder kleren. Achter de poort op het Binnenhof staat een piemelnaakte premier. Niks convenant! Gewoon keiharde eisen dat er binnen een jaar een door al die zwendelbanken goed gevuld maatschappelijk investeringsfonds komt. Dan pas praten we weer verder. En dan niet op het Binnenhof, maar gewoon bij ons thuis. Als we tijd hebben. Misschien. Als onze pet ernaar staat.

Hol man!

Misschien kent u Theodoor Holman als de slappe zak hooi die probeert snedige stukjes in het Parool te schrijven. En daar volgens mij nimmer in slaagt. Dat is geen "jalousie de metier", ook niet nu Holman in een als raillerend bedoeld kolommetje geschreven heeft over de veelverdienende goede doelendirecteuren. In het televisieprogramma Barend & Van Dorp beweerde Holman ooit dat de politie van het opgebaarde lijk van zijn boezemvriend Van Gogh een been had geamputeerd voor onderzoek naar achtergebleven kogels van Mohammed B. Dat verhaal bleek slechts bedoeld om de gemoederen nog wat meer op te jutten. Onder de dreiging van een claim trok Holman zijn halfzachte keuteltje in. En dat moest hij nu ook weer doen, omdat hij zelf de salarissen van de directeuren in zijn schoolkrantenproza wat had opgehoogd, slechts bedoeld om de gemoederen nog wat meer op te jutten. Wij weten nu twee dingen zeker: de achtergebleven kogel van Mohammed zit klaarblijkelijk in de frontale kwab van Holman en - met uitzondering van mijn tandarts Ard Breker - is een naam zelden zo treffend toegevallen als die aan onze Theodorus: het geschenk van God dat u beste onuitgepakt kunt laten.