De ideale kandidaat

Ik schets u even het ideale profiel van de nieuwe voorzitter van de VFI. Het moet bij voorkeur iemand zijn met een zware bestuurlijke ervaring. Bijvoorbeeld een voorzitter van een College van Bestuur aan een universiteit (zeg de UvA) of van alle universiteiten samen (zeg maar VSNU). Of bestuurslid van een publiekrechtelijke organisatie (zeg de NOS of de IKON). Het zou mooi zijn als de kandidaat net als de top van het kabinet van gereformeerde huize zou zijn en voldoende bijbelvast, maar toch ook weer voldoende verlicht om getrouwd te zijn met een Bekende Nederlander (zeg tv-presentatrice Mieke van der Weij). De ideale kandidaat zou dus eigenlijk een soort Sybolt Noorda kunnen zijn. Of iemand met een vergelijkbaar cv.

Het is stil aan de overkant

De Samenwerkende Brancheverenigingen Filantropie is een papieren tijger. Wat heet: een dove, aangereden lapjeskat met uitgetrokken nagels. Toen vorige week “bestuurders van goede doelen” werden uitgemaakt voor hele en halve criminelen, bleef het stil als een paaszondag in Staphorst. Alleen de landelijk wervende goede doelenclub VFI kwam met een persbericht, maar de kerken, vermogensfondsen en lokale fondsenwervers deden alsof hun neus bloedde. Dat was even slim als laf, want wie de moeite nam om dat akelig naieve en domme rapport “Goed Bedoeld” echt te lezen, had al snel door dat het vooral de kerken, de vermogensfondsen en de fondsenwervende welzijnssector zijn die het meest bevattelijk lijken voor criminele invloeden (if at all). Kwam het even goed uit dat de Volkskrant haar journalistieke drol precies in het tuintje van de VFI had gedraaid! Bij “bestuurders van goede doelen” denkt de heffe des volks immers niet aan de dominee, de imam, het familiefonds of het ziekenhuis. Weten zij veel. Maar het SBF des te meer. Gelukkig is die club nog heel jong. De ruggengraat groeit er misschien nog wel in.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM - 2008)

Van lotje

Heeft u een postcode? Dan bent u lid van de machtigste politieke partij van Nederland: de Nationale Poscodeloterij. Nou ja “partij”? Het is meer een beweging, die wordt aangevoerd door de charismatische Boudewijn Poelmann, die in zijn kielzog ruim 4 miljoen huishoudens aan any onderhandelingstafel sleept. Zo heeft deze Bill Clinton van de Lage Landen voor iedere Nederlander een fikse korting bedongen bij ziektekostenverzekeraar Agis. Dat is nog maar het begin. In de Van Eeghenstraat zijn er vergevorderde plannen voor een Postcodeloterij Uitvaartpolis en een Postcodeloterij-pensioen. Leest u wel de kleine lettertjes in de polissen van Boudewijn: er wordt alleen uitgekeerd als uw postcode wordt geloot.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Lost generation

Groot nieuws op alle journaals: “Goede doelen slaan allochtonen over!” Dan weet je: het is komkommertijd. Niemand komt op het idee om te zeggen: “Allochtonen slaan goede doelen over!” En daar zullen ze wel een reden voor hebben. Iedereen denkt namelijk aan de cliché-allochtoon uit het Atlasgebergte of de Surinaamse binnenlanden die liever geld geeft aan zijn familie dan aan zeehondjes, maar niemand staat stil bij de grote expat-gemeenschap in ons land van anglo-amerikaanse afkomst die tot de knieën in het geld loopt en van huis uit volledig vertrouwd is met het begrip filantropie. En wat doen die allochtonen omdat ze nooit iets gevraagd wordt? Die slaan zelf maar aan het fundraisen, bedenken zelf maar een doel en halen op een achternamiddag tijdens een Haagse teaparty zonder een spier te vertrekken miljoenen op. Ja, deze allochtonen slaan de Nederlandse goede doelen inderdaad over. Uit arrenmoede.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Hou het simpel mensen

Mensen, er komt binnenkort een tweede keurmerk voor goede doelen. De branchekoepel voor kleine fondsenwervers ISF was het logge, ambtelijke, geldverslindende CBF-Keurmerk spuugzat. Het nieuwe keurmerk rekent radicaal af met administratieve rompslomp: kleine goede doelen kunnen het keurmerk binnenkort gratis downloaden van de ISF-site. Insiders voorspellen dat vrijwel alle 30.000 bij de KvK ingeschreven “goede doelen” het nieuwe keurmerk zullen adopteren en gebruik zullen maken van het nieuwe logo: een gestileerd portret van ISF-voorzitter Peter Helmer met in Beatrix-blauw de tekst “Trust Me”. Aan het nieuwe keurmerk zijn geen kosten verbonden. Elke vijf jaar zullen minimaal vijf nieuwe keurmerkhouders middels een random steekproef worden getoetst op naleving van het reglement, dat uit slechts twee voorwaarden bestaat. Over financiering van het project maakt het ISF zich geen zorgen. Een medewerker liet weten dat er desnoods geld wordt bijgedrukt.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Our sinful eighties

It’s time to come clean people: Wijnand Duyvendak heeft dat ingezien. Nu wij nog. Het is tijd voor het instellen van een Waarheidscommissie voor de gehele filantropische sector. En dan bedoel ik niet alleen voor het voltallige bestuur van Greenpeace, Wakker Dier en andere door de Telegraaf geafficheerde groene mafiosi, maar ook voor het filantropisch establishment van nu. Wat heeft u allemaal uitgespookt in de jaren tachtig? Theo Schuyt bijvoorbeeld, in de tijd dat hij nog haar had, stickies draaide en als sociologiestudentje samen met Marnix van Rij probeerde in te breken bij het bondskantoor van de FIN? En die, toen dat niet lukte, op de deur kalkte “ Oppotten? Oprotten!” Diezelfde FIN dus die nu de helft van Theo’s hoogleraarssalaris ophoest? Diezelfde Marnix die nu bij Ernst & Young adviseert hoe je het slimste kunt oppotten? Schei toch uit en hou toch op. Vrijwel iedereen die nu in de charitas zit, doet dat als boetedoening voor de zonden van de jaren tachtig. Zo beschouwd is onze sector eigenlijk één grote morele witwasserette.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)

Tja, te druk toch

Graag roep ik nog even het volgende beeld bij u in herinnering. Na afloop van de EK-wedstrijd Nederland-Frankrijk verscheen opeens de minister-president in beeld alsof hij en niet Van Basten verantwoordelijk was voor de gouden wissels Robben/Van Persie. “Ik heb een afspraak met de jongens gemaakt voor 29 juni in Wenen”, glunderde Jan Peter. Er is niemand die eraan twijfelt dat onze premier deze belofte zal nakomen, want waar succes is, daar verschijnen politici als insecten bij een gloeiend peertje in een hete zomernacht. De na maanden soebatten gedane belofte om slechts 15 minuten ongeïnterpelleerd te komen spreken voor ruim 400 professionals in de sector die de premier zegt zo’n warm hart toe te dragen, blijkt echter net zoveel waard als de Zimbabwaanse dollar of de toezegging van Pinokkio om zijn best te doen op school. De premier had het voor het zomerreces toch “te druk” en gaf een verrassend letterlijke invulling aan het begrip “terugtredende overheid”. Nou, dat kunnen wij ons natuurlijk voorstellen als je je agenda in het landsbelang moet schoonvegen om op 29 juni in Wenen te zijn.

(Deze column werd eerder gepubliceerd in FM – 2008)