Big Plan!

Plan Nederland-directeur Monique van 't Hek heeft Geert Wilders uitgenodigd om samen een ontwikkelingsproject te bezoeken. Van 't Hek zegt ervan overtuigd te zijn dat Wilders positiever wordt over ontwikkelingssamenwerking als hij de kans krijgt de resultaten met eigen ogen te bekijken. Dat roept het beeld op van een tuttige schooljuffrouw die een gedrogeerde meute F-siders uitnodigt voor een lezing over de psalmen van kerkvader Ambrosius. Of was het juist heel pienter van Monique? Dat onze cryptobruineroeptoeter uit Venlo haar uitnodiging zou aanvaarden stond immers gelijk aan de kans dat de paus zou bewilligen in de inzegening van een darkroom in het Vaticaan; dat Ratko Mladic volgend jaar de Nobel Prijs voor de Vrede zou weigeren; dat Dutroux na een feestelijke inhuldiging op de Dam de nieuwe directeur van het Hofnarretje zou worden of dat Marjan Sax voor verdubbeling van de entreeprijs van Civil Society zou bepleiten. Het was natuurlijk een publicitair opzetje van Monique. Maar een slimmer plan was geweest om Geert gewoon ongevraagd te koppelen aan een inktzwart kindje met vieze vliegies. Een kindje met maar één en bij voortduring handgeschreven wens: zo snel mogelijk te emigreren naar het luilekkerland van zijn foster pappa. Je krijgt ‘m echt wel gek hoor.

Te Geefwet

Nieuwe ‘Geefwet' al gezien? In het Gooi en in Wassenaar is de vlag uit en schuimt de champi door de dreven. De welgestelden hossen er in polonaise naar hun notaris. Daar moet je een nummertje trekken en je PC Hoofttractor zeker twaalf uur stationair laten draaien voordat je aan de beurt bent. Het ging ook als een lopend vuur dooralle kakkerscontreien: de multiplijer van Jan Kees de Jager! De multiplijer is een soort winstverdubbelaar waardoor je je gift aan een culturele instelling nu vrijwel helemaal weer teruggestort krijgt van de fiscus. Heerlijk toch? Niet alleen je stilgevallen witwasserette weer lekker op gang met subsidie van de belastingbetalers, maar ook nog eens Warren Buffetje spelen bij het Singer Museum: het kan niet op. Of toch? De major donor fundraisers in cultuurland draaien overuren en steken elkaar in no time een mes tussen de schouderbladen in een bloedige concurrentieslag. Over enige tijd wordt duidelijk: de multiplijer van Jan Kees bleek een opzetje met cultuurslager Halbe. De heren geven. De heren nemen.

To be or to anbi (again)

Zo ben je Happy Feet, zo ben je Happy Meal. Joop, ik zal je missen.
En dan: de nieuwe Geefwet. Het is mij weer niet gelukt om schenken aan SBBI's fiscaal vrijgesteld te krijgen. Wat is een SBBI? Een Sociaal Belang Behartigende Instelling. Dat is wat anders dan een Algemeen Nut Beogende instelling. Een Sociaal Belang is bijvoorbeeld de speeltuinvereniging Oostzaan waarvan ik geroyeerd penningmeester ben. Of SV Kadoelen, de voetbalvereniging waar ik een terreinverbod heb. Een Algemeen Belang is bijvoorbeeld de MaagLeverDarmStichting, waarvoor ik niet meer mag collecteren sinds ik de Darmdialogen introduceerde als fondswervende deur-tot-deur-techniek. Voor de Belastingdienst zijn ingewanden dus een algemeen belang, maar de schommels van Oostzaan niet. Kijk, dat intrigeert mij nou. Er zitten bij de Afdeling Den Bosch dus ambtenaren die bepalen wát in wélk belang is. Padvinders, scouts, zaalhandballers en trombonisten gaan op de stapel toedeliejokie, omdat ze wel heel sociaal maar net niet algemeen genoeg bezig zijn. En dat is natuurlijk krom, want als er nou één groep is die het algemeen belang dient, dan zijn het de scouts wel. Die helpen u altijd naar de overkant, of u nu een darmaandoening heeft of niet.

Nieuw Flink Links

De PvdA was al een poos vrij ver van het paadje af geraakt. Onze rode vrienden hebben het politieke gogme van een drachtig nijlpaard dat schadevrij achteruit probeert in te parkeren in het Louis Seize-kastje van mijn tante Jo. Van een groots wenkend socialistisch perspectief is daarom al geruime tijd niets meer vernomen nu de politieke vijanden andere spelregels hanteren (namelijk geen) en het electoraat weer heimelijk verlangt naar een Sterke Leider die ons wegleidt uit de duisternis naar grazige weiden. Jobs discipelen in de Tweede Kamer hongeren daarom naar politieke succesjes die het bij de mensen in het land weer goed moeten doen. De daartoe gehanteerde tactiek is die van een 30 tons Scania Vabis truck zonder remmen de St. Gotthard af. Nieuw Flink Links kaapt namelijk ideetjes die door andere partijen eventjes wijselijk in de koelbox zijn geparkeerd. Zo staat het vizier opeens op de door het volk geliefde Oranjes (volkomen terecht, maar nu effe niet) en moet ook de ‘misleidende reclame van loterijen' per direct in de ban. Met dat laatste voorstel zagen de socialisten, die de Waal en de Rijn bij elkaar hebben gejankt over de cultuurbezuinigingen, pontificaal de laatste dorre tak af waarop zij zitten. Niet alleen kunnen de culturele instellingen straks op het Goed Kleingeld Gala van de Postcode Loterij checks van 50 euro afhalen in plaats van 5 miljoen, maar ook wordt de sociaal zwakkeren de kans ontnomen om via een lot eindelijk aan de grauwheid van het bijstandsbestaan te ontkomen. De kleine man pakken en met gestrekt been de cultuursector bij de enkels afzagen: da's dubbel bingo. Voor Geert dan.

Popeluisme

Highbrow-periodiek NRC zoekt tegenwoordig nadrukkelijker de sentimenten van de heffe des volks op en liet het burgerlijk draagvlak voor de cultuurbezuinigingen onderzoeken: alle duimen gaan omhoog voor Halbe Zijlstra. Flink zo! Pak die luie, subsidieverslaafde, langslapende, handophoudende uitvreters maar eens goed aan. Wie zit er te wachten op nóg meer atonale jengelmuziek zonder een spoor van melodie, gehandicaptenballet onder viaducten en in tochtige loodsen, kreupelpoëzie van stadsrijmelaars met alleen maar lidwoorden, kabouterdildo's in brons op marktpleinen, ondertitelloze zwartwit speelfilms uit Opper-Silezië, met landbouwzeil ingepakte windmolens en wipkippen, afiguratief geklieder op canvas met olifantenpoep en god mag weten wat al niet verder aan Kreatiefs. Nou, wie zit daar nog op te wachten? Zak ut zegge?
Ik!
Maar mij wordt het nou nooit gevraagd, en dat zou voor meer mensen moeten gelden. Want mee-ademen op elke boer en ruft die het volk laat en slijmkruiperige dienstbaarheid aan het Gesundes Volksempfinden is een karikatuur van ware democratie. Onze getrapte vrijheid zorgt ervoor dat alles van waarde niet direct weerloos is voor types die hun hond aaien, maar hun vrouw ongestraft in elkaar beuken. Niet de euro is onze grootste crisis, maar het popeluïsme. Kunst levert inderdaad geen geld op. Nee, maar het onderhoud van de plantsoenen ook niet.

Fijne wedstrijd!

De VFI gaat de effecten van het Bel-me-niet-register onderzoeken. Moedig, maar zinloos. Van de 16 miljoen Nederlanders zijn er nog zo'n duizend die zich NIET hebben aangemeld voor dit register. Hiertoe rekenen wij ook de inwoners van twee psychiatrische instellingen in de regio Kennemerland, Wethouder Hekking van Juinen en ondergetekende. Alleen deze duizend mogen nog gebeld worden door goede doelen. Heeft de rest zich bewust laten afsluiten voor goede doelentelefoontjes? Waarschijnlijk niet, maar de hamvraag is: hoe waarschijnlijk is het dat zij dit (laten) terugdraaien? En: hoe waarschijnlijk is het dat minister Verhagen van EZ dat gaat toelaten? Verhagen verklaarde met een stalen tronie dat de goede doelen hooguit wat ‘hinder' ondervinden van het register... Tja, het glashard ontkennen van de bloody obvious is geen hoopgevend signaal, zeg maar. In de denktrant van Maxime veroorzaakte een ijsberg ook wat hinder voor de Titanic en de aanslag op het World Trade Centre nogal ongemak voor het luchtverkeer. De telefonische fondsenwerving wordt zo gesmoord in een politieke bagatel. Te laat! Te laat!, zei Winnetou, het register is al naarbinnentoe!

P.S.: Hartelijk dank ik de lezers die mij een ansichtkaart stuurden naar mijn viscamping Relaxi in de Belgische Ardennen.

Sloopsteen voor de geest

NRC-hoofdredacteur Peter De Wereld Draait Door Vandermeersch is in zijn knieval voor het populisme nu pontificaal voorover in de gapende valkuil van de goede doelen gesodemieterd. De kwaliteitskrant - die onlangs ANBI's omschreef als ‘algemeen nut verhogende instellingen' - wilde graag snel scoren met haar Charity Awards, maar heeft nu de hoon van vrijwel heel charitatief Nederland over zich afgeroepen. Waarom? Omdat alleen CBF-keurmerkhouders zich kunnen inschrijven. Alleen díe zijn volgens NRC namelijk te vertrouwen. De rest, zeg maar die andere 55.000 goede doelenorganisaties, niet. Onze nationale slijpsteen hanteert hiermee de volgende botte bijl: je kunt pas zwemmen als je een diploma hebt! Is NRC echt zo dom? Jazeker, plus dat de jury (Vincent Mentzel, Rob van Vuure, Theo van Vugt, Peter Vandermeersch en Hans Nijenhuis) - stuk voor stuk connaisseurs van de sector - lekker snel naar huis wil. En zo betoont NRC zich de elitekrant die zij nog steeds is en die de rijkste goede doelen beloont met een prijs die juist toekomt aan al die kleine, sympathieke, innovatieve doelen die ervoor gekozen hebben om zonder diploma aan de muur zich toch in te zetten voor een betere wereld. Vandermeersch: If you can't stand the heat, stay out of the charity kitchen please.