De 10% regeling

Hoe kun je mensen vrijwillig dwingen om meer aan het goede doel te geven? Onze Engelse vrienden weten er wel raad mee. Nu daar het Erfrecht toch op de schop moet, ligt er een voorstel om van nalatenschappen vanaf 325.000 Pond minstens 10% naar het goede doel te laten vloeien. Het grootste goede doel, de Engelse Belastingdienst, wordt wijselijk niet genoemd door Cameron, die dit ideetje ook met Rutte deelde. Geruchten in Den Haag willen dat ook hier de 10%-regeling aanstaande is. Met een Dutch Twist: er komt in onze egalitaire moerasdelta geen ondergrens (iedereen moet 10% dokken) en een speciale Commissie gaat bepalen welk goed doel beneficiant van uw erfenis wordt. Dus als uw kettingrokende ouders hun laatste rokertje hebben opgestoken, zal de kinderen het volgende gebeuren: eerst komt Belastingdienst ruim de helft van de nalatenschap in een vrachtwagen duwen; vervolgens wijst een Commissie o.l.v. Rijdende Rechter mr. Frank Visser 10% van de erfenis waarschijnlijk toe aan KWF, Long Fonds of de Philip Morris Foundation. Over deze beslissing kan niet worden gecorrespondeerd en bij een negatief vermogen moeten de kinderen de immer opeisbare 10% zelf bij elkaar collecteren. Aan het systeem van toewijzing moet echter nog wel gesleuteld worden, zo liet een kleine pilot in Amsterdam deze zomer zien. In alle honderd gevallen zag de Commissie zich genoodzaakt de 10% toe te wijzen aan de Bond tegen het Vloeken.

Overmoed, wanbeleid en trouw

Wie zeurt, krijgt een beurt. Willem Schoonen van Trouw vindt dat de sector niet zo moet zeiken over zijn ranglijst van beste goede doelen. Dat is een teken van zwakte, zegt Willem. Het gaat erom de discussie te entameren en de boel open te gooien. Je moet ook door zijn ranglijst heen kunnen kijken. Nou Willem, dat kunnen we. Die ranglijst is zo dun dat-ie onder de douche heen en weer moet springen om nat te worden. De uitkomsten van de laatste Noord-Koreaanse verkiezingen acht ik significant betrouwbaarder dan deze methodologische keutel, die zonder noemenswaardige tussenkomst van de onderzoekers door de goede doelen zelf rechtstreeks is doorgestort in de Trouwpot als een deugdgeurend roosje. En mensen, denk niet dat ik de goede doelen ergens van beschuldig. O nee, maar wie in een penitentiaire inrichting gaat vragen wie er eigenlijk allemaal terecht zitten, ziet de misdaadcijfers opeens zakken als de oude onderbroek van mijn tante Jo. Data moet je onafhankelijk dubbelchecken om Diederik Stapeltjes voor te zijn. En om te voorkomen dat een krant er de mallotigste ranglijstjes van brouwt, waarop je vervolgens geen kritiek mag hebben. Sorry Willem: beroerd meten is beroerd weten. Volgende week mijn ranglijstje van beste kranten in Nederland. Het is een N=1 onderzoek geworden, dus uiterst betrouwbaar.

To be or to anbi (again)

Zo ben je Happy Feet, zo ben je Happy Meal. Joop, ik zal je missen.
En dan: de nieuwe Geefwet. Het is mij weer niet gelukt om schenken aan SBBI's fiscaal vrijgesteld te krijgen. Wat is een SBBI? Een Sociaal Belang Behartigende Instelling. Dat is wat anders dan een Algemeen Nut Beogende instelling. Een Sociaal Belang is bijvoorbeeld de speeltuinvereniging Oostzaan waarvan ik geroyeerd penningmeester ben. Of SV Kadoelen, de voetbalvereniging waar ik een terreinverbod heb. Een Algemeen Belang is bijvoorbeeld de MaagLeverDarmStichting, waarvoor ik niet meer mag collecteren sinds ik de Darmdialogen introduceerde als fondswervende deur-tot-deur-techniek. Voor de Belastingdienst zijn ingewanden dus een algemeen belang, maar de schommels van Oostzaan niet. Kijk, dat intrigeert mij nou. Er zitten bij de Afdeling Den Bosch dus ambtenaren die bepalen wát in wélk belang is. Padvinders, scouts, zaalhandballers en trombonisten gaan op de stapel toedeliejokie, omdat ze wel heel sociaal maar net niet algemeen genoeg bezig zijn. En dat is natuurlijk krom, want als er nou één groep is die het algemeen belang dient, dan zijn het de scouts wel. Die helpen u altijd naar de overkant, of u nu een darmaandoening heeft of niet.

Het filantropiewoord van 2011

Wat was het filantropiewoord van 2011 mensen? Geefwet? (genaaid worden op eigen kosten) Multiplier? (driedubbel genaaid worden op eigen kosten), Neem-sms? (uw sms-donatie slaat opeens linksaf naar de portemonnee van een handige ondernemer), Mecenaatsdesk? (methadonbalie voor subisidiejunks in de cultuur) Een Daalmeijertje? (bestuurlijk vluggertje zonder duidelijk hoogtepunt), De Tafel van Zes? (burgemeester in oorlogstijd meets kabouter Plop) SBBI? (een ANBI, maar dan zonder te kunnen worden afgetrokken) Of toch dat onvermijdelijke, maar vreselijke convenant? (zie Geefwet, zie Multiplier, zie Kontvenant, zie Kromvenant) Nee, dan is mijn favoriet toch...Halbe! Mag dat, een eigennaam? Ja, dat mag van mij. Het is die bijna achteloos associatieve combi van ‘half' en ‘hol', gekoppeld aan het blozende gezicht van een omhooggevallen semi-gesjeesde Groningse student in wie wij de bijna aandoenlijk dommige slagersjongen ontwaren die door zijn baas op pad wordt gestuurd om de boterhamworst bij de dorpsfanfare terug te halen. Halbe symboliseert de neo-dictatuur van het materialisme. Halbe is de frisgewassen Han de Wit, die niet in ontwikkelingshulp gaat, maar ‘m juist helpt afschaffen. Halbe symboliseert een land dat ervoor gekozen heeft om weer met 130 km per uur onverdoofd te slachten en waar een verdwaalde orka met meer respect wordt bejegend dan een platbrabants sprekende jongen met een verkeerd paspoort. Zo. Dat was 2011. Ik ben toe aan een kopstoot.

Battle

Zie de poëzie in straatvechten en waardeer de kunst van verhullend taalgebruik. Publicist Jaffe Vink en Greenpeace hebben elkaar opnieuw bij de strot over de ‘Probo Koala' van de firma ‘Trafigura'. Hoe exotisch kunnen namen zijn? Zeg langzaam ‘Jaffe Vink' en hoor Bordewijks (Bint)schoolmeester De Bree zeggen: Kiekertak - Taas Daamde - Klotterbooke - Van de Kabargebok... Zeg langzaam ‘Probo Koala' en zie een zeldzaam ruigharig Nepalees dwergbeertje en niet een roestig ‘gifschip'. Zeg ‘Trafigura' en zie een trio jonge maatschappelijke derde wereld-idealisten en niet een voor omkoping veroordeelde lekkende olieboer uit Amstelveen. Zeg ‘Greenpeace': zie een duurzaam groengrazige vrede en niet een goed doel dat zich gedraagt als een demagogisch dreinende relnicht. Wie heeft hier gelijk? De onverantwoord hard rijdende rechter Schuringa oordeelt als volgt: Vink neutraliseert weliswaar briljant met het doeltreffend verhullende ‘stank-incident' (16 doden) en overige verbale exotica, maar Greenpeace wint door consequent gebruik van ernstig verwondend binnenrijm (gif-schip, grien-pies). Persoonlijk adviesje van de rijdende rechter van dienst: ‘doodsboot' heeft een hogere woordwaarde in combinatie met ‘putlucht'. Dit is mijn oordeel en daar zult u het mee moeten doen.

Roze bril

Als u gedacht had dat ik deze week dat arme Pink Ribbon nog even een zetje zou geven, dan klopt dat. Hoe vergankelijk is roem? Gisteren hip, vandaag hop. In de kliko welteverstaan. Pink Ribbon is de goede doelenkikker die langzaam is gaargekookt in haar eigen juichende marketingsucces. Die dampende wolk van positivisme heeft een opstandingskerk gecreëerd van blije, als kakkerlakken rondspringende positivo's die borstkanker voorstellen als een onbeduidend schrammetje waarvoor roze pleisters afdoende zijn. De Pink-zendelingen maken van borstkanker een onvergetelijke knalfuif die niet bedorven mag worden door de rauwe werkelijkheid van pijn, doodsangst en onweerlegbare mortaliteit die met geen roze stofzuiger valt te kloppen, te vegen of weg te zuigen. Ziehier wat er gebeurt als het goede doel en de middelen een spagaat vertonen die door geen enkel kruis gedragen kan worden. Dan heeft de roze keizer opeens geen kleren meer aan. Zeker niet als het communicatiewonder Quinty Trustfull naar voren wordt geschoven. Er zijn Barbies met een grotere frontale kwab dan deze ambassadrice, die als kern van haar verweer tegen de kritiek van Nieuwsuur het volgende in stelling brengt: "Tis niet waar!" Dezelfde verbluffende stompzinnigheid die Pink Ribbon heeft grootgemaakt, dreigt haar nu te gronde te richten. En dat is doodzonde. Want geen enkel goed doel is groter dan de strijd tegen kanker. Bij de diagnose waarvan u waarschijnlijk liever een KWF-arts aan uw bed ziet verschijnen dan een Pink-marketeer die vraagt of u al een roze licht aan het eind van de tunnel ziet.

Gratiz Musea's

Zelfs als musea gratis worden, krijg je er kinderen met geen gloeiendhete pook naarbinnen. Dat zeggen onderzoekers. En het is de schuld van de musea, want die zijn niet aantrekkelijk genoeg. Dat zeggen de onderzoekers ook. Schuringa zegt: gelul van een dronken aardbei. Hou toch 's op met die infantilisering van kunst & cultuur. Musea kruipen tegenwoordig al te veel op hun hurken om die patatvretende hormoonfabriekjes het maar naar de zin te maken. Fout. Een museum hoort stoffig te zijn en eerbied in te boezemen voor zaken die je later mogelijk gaat begrijpen als je niet te veel coma hebt gezopen. De Nachtwacht gaan we dus niet interactief virtueel nakrijten op de iPad met angry nigger-muziek op windkracht twaalf, maar we gaan ‘m gewoon effe goed bekijken met uitleg van de gids. En nee, in musea blijf je met je zweterige jatten juist van alles af. Het enige knopje waar je op mag drukken is de deurbel en anders krijg je een brandblusser in je nek, want een goeie suppoost is een overtuigd kinderhater die maar één vinger nodig heeft om een klein armpje stevig uit de kom te draaien. Goede kunst doet pijn, een goed museum ook. Beschaving kost geld. Slecht onderzoek helaas ook.