Nummertjes maken

Ik krijg van mijn bank de laatste tijd opvallend veel dreigbrieven over de nieuwe IBANs. Dat zullen wel weer creditcardzwendelaars zijn die u in klukluktaal van uw dure euro’s af helpen: “Ik is die minister van finance van Togo en u een bizondere aanbieding gedoen word, want $120.000.0000 tijdelijk op uw rekening gestort hebbende gedoend was en u aanbetaling moet, dus klik deze url.” Dat werk. “Nee”, zei mijn broer Lloyd, “dat zijn die nieuwe lange rekeningnummers. Dat schijnt gemakkelijker te zijn.” Zulke evident interne tegenstrijdigheden hebben op mij hetzelfde effect als het heftig shaken van een nieuwe colafles. “Je kunt aan het nummer van alles aflezen. Zo wordt GIRO 555 voortaan IBAN NL05 5555 555 555 555 555 555 00. Reuze handig”, aldus de onverstoorbaar doorschuddende Lloyd. Maar het dopje komt los. “Handig, in godsnaam voor wie Lloyd? Wat denk je, dat ik straks met een creditcard ter grootte van een billboard op zak over straat moet omdat die kontbanken en eurofielen er dan dat hele nieuwe nummer op kwijt kunnen? Terwijl alle kredieten en betalingstermijnen worden ingekort, moet mijn blinde opoe bij de volgende tsunami een tientje overmaken naar een rekeningnummer ter grootte van het begrotingstekort van de VS?” “Jij bent tegen Europa”, concludeerde Lloyd. “Jij bent eigenlijk net als Geert Wilders: eigen rekeningnummer eerst. De IBAN is gewoon de nieuwe moslim.” Lloyd mag intussen weer vast voedsel. En ik? “I ban. Yes, as long as I can.”

Maakbaar is breekbaar

Goed nieuws voor iedereen met een goede doelenlot. Stap ermee vanuit de sigarenboer direct naar de rechter en vertel dat je dacht dat het een gegarandeerde prijs was. Grote kans dat de man in zwart je 100% gelijk geeft. Op stupiditeit staat namelijk een steeds grotere premie in dit land. Net als in claim-walhalla VS staat tegenwoordig op magnetrons en wasmachines dat je er niet je kleuter of hamster in moet stoppen; op staafmixers dat ze niet voor inwendig gebruik zijn en op lawinepijlen dat je ze beter niet op het toilet kunt afsteken. Op consultatiebureaus moeten wijkverpleegsters tegenwoordig uitleggen dat er op kinderen geen levenslange garantie zit. Voor sommige kinderen, zoals die twee etters van mijn broer Lloyd, is dat trouwens erg goed nieuws. De illusie van de maakbare samenleving van de PvdA toen die nog een ideologie had, is klaarblijkelijk zo aantrekkelijk, dat zij in 2012 nog nauwelijks aan glans verloren heeft. Ook in de charitas moet alles maakbaar zijn. In het land van Goed Doen huppelen kinderen zonder vieze vliegies weldoorvoed door grazige weiden; knuffelen Japanse walvisjagers bultrugjongen; schalt de lach door elke fris geverfde sloppenwijk en behoren tsunami's binnenkort door een vinding van Wubbo Ockels geheel tot het verleden. De werkelijkheid is domweg te rauw voor de kinderen van de welfare state, maar de maakbaarheid van hun samenleving is net zo broos en breekbaar als een scharrelei voor een aanstormende Scania Fabis-truck met oplegger.

Bijltjesdag

Na de oorlog blijkt iedereen in het verzet te hebben gezeten. Toch was 68 procent van het CDA-congres vorig jaar vóór samenwerking met de PVV. “Ja, maar die kun je niet zomaar wegzetten”, vond Henk Bleeker in Pauw & Witteman afgelopen dinsdag. O yes you can Henk! Dat wegzetten laten we doen door Ab Klink, Hannie van Leeuwen en Mauro. Bleeker gaat als eerste op de strontkar. Kijken of zijn jonge scharrel ‘m dan nog steeds zo lekker vindt ruiken. En dan Camiel Eurlings met zijn trillende lipje erbij. Camiel probeerde via de KLM te vluchten, maar hij is er gloeiend bij. En dan natuurlijk Ben Knapen. Ben heeft ook vre-se-lijk geleden onder de PVV! We moesten eens weten zeg. Net als Liesbeth Spies: ook al zo’n ernstig getraumatiseerd slachtoffer van de PVV. Liesbeth wil dan wel een boerka om, want anders wordt ze herkend op die kar. Liesbeths handje kan worden vastgehouden (of nee, dat mag niet met een boerka om) door de Houdini’s, een act van de heren Van Haersma en Buma. De enige geheelonthouders op het Binnenhof die accentloos met dubbele tong spreken. En nou we toch bezig zijn. Al die verzetshelden mogen worden aangevuld met de critici van Halbe Zijlstra die nu opeens vinden dat de cultuurvernietiging ook “positieve effecten” heeft. De watjes, knikknietjes en farizeeërs die eerst te hoop liepen tegen de cultuurslager en nu opeens zijn karbonaadjes zo zalig vinden. Het wordt dus nog een hele optocht van spijtoptanten, die hun strontkar graag weer ruim op tijd in de schuur hebben voor 12 september. Nieuwe ronde, nieuwe verzetshelden.

De Verefteling van Nederland

Antonio Manfredi, directeur van het museum voor hedendaagse kunst van Casoria bij Napels, is vorige week uit protest over de cultuurbezuinigingen begonnen met het verbranden van zijn kunstwerken. Hij volgt daarmee het voorbeeld van kapitein Schettino, die eerder dit jaar begon met de vernietiging van de Italiaanse Cruiseship-vloot door de Costa Concordia extreem slordig op de kust te parkeren. Deze Italiaanse trend van culturele zelfdestructie is intussen ook overgewaaid naar Nederland. De oprichting van het Blockbusterfonds door Joop van den Ende, gericht op culturele massa-attracties, betekent de definitieve Verefteling van onze cultuur. Musea voor urgente kunst worden gesloten en balletdansers worden omgeschoold plantsoenarbeiders. En u? U wordt verzocht binnenkort aan te sluiten bij een rij van zes miljoen lekkende Terlenka-bejaarden die zich willen vergapen aan het complete aquarel-oeuvre van Toon Hermans of de kleiknutsels van Bonnie St. Clair uit haar sherry-periode. Ons wachten gruwelen als ‘De wachttijd voor het grote Punnik Retrospectief van Linda de Mol bedraagt slechts vier dagen’. Nederland wordt één groot Kaatsheuvel met als hoofdattractie een mechanisch pratende Hollebolle Gijs. Zijn tekst? “Cultuur hier! Cultuur hier!”

Over brandend zand en liezenjeuk

Zaterdag geluisterd naar Argos? Wereld Kanker Onderzoek Fonds werd daar in 45 minuten luidruchtig aan het kruis genageld met behulp van maar liefst 5 anonieme klokkenluiders. De Amerikaanse oprichters zouden onder de ogen van een snurkend CBF een wereldwijd zelfsverrijkings-marketingvehikel in het leven hebben geroepen. Wat doe je in zo’n geval? Nadia Ameyah van WKOF was ervoor naar de VPRO-studio gekomen en kan wat mij betreft nu al de boeken in als het hoogtepunt in de cursus ‘Jezelf in de voet schieten. Een stappenplan voor geplande zelfmutilatie met een bazooka’. Nadia deed wat Mohammed Saïd al-Sahaf deed als minister van Informatie in Irak. Terwijl achter diens rug een bommentapijtje werd gelegd door Amerikaanse fighter jets, beweerde Mohammed met droge ogen dat alles helemaal onder controle was. Deze tactiek van categorische ontkenning hielp noch het huisstrijkje op de Titanic in 1912, noch premier Colijn vlak voor de inval van de Teutoonse horden in mei ’40, noch de honderdduizend Oranjemalloten bij de huldiging van die finale-loosers in 2010. Blote ontkenning maakt het zaakje alleen maar schrijnender, zoals zand in je zwembroek na een dag aan zee. Met Stichting Wereld Kanker Vereniging Onderzoek Fonds gaat het intussen misschien nog wel goed komen. Sinds zaterdag balanceert de organisatie weliswaar op 1 voet, maar met de kop diep in het zand is het zaakje weer aardig stabiel.

Regels zijn egels: Help Henk!

Ik heb al eens vaker gezegd: hoofdredacteur Venema kleurt zijn opinies altijd iets te tuttig binnen de lijntjes. Alleen met gepast geweld neem je een ezel. Neem nou deze week het geval-Kamp. Altijd een fan van geweest, van liberale Henk. Kwam je aan Henk, dan kwam je aan Mijn Kamp! Maar Tefal-Henk hapert. Hij moet een ongerijmdheid ter grootte van de Grand Canyon dichtlullen: illegale jongeren moeten wel onderwijs krijgen, maar mogen geen stage lopen. Het eerste valt onder de Universele Rechten van de Mens, het tweede onder onze minister van Sociale Zaken. Hoe krijgen we Henk uit de Kramp? Door consequent te zijn. Vanaf nu gelden voor Henk de volgende 10 regels-zijn-regels: 1.Henk mag wel een vliegticket kopen, maar alleen passagiers uitzwaaien op Pier 7; 2.Henk mag wel in de bibliotheek, maar niet lezen; 3.Henk mag wel naar de dokter, maar alleen in de wachtkamer; 4.Henk mag bij de slager wel een nummertje trekken, maar komt nooit aan de beurt; 5.Henk mag wel moppen vertellen, maar niet de clou; 6.Henk mag wel wat bestellen bij de Chinees, maar het nooit afhalen; 7.Henk mag wel een auto kopen, maar ‘m alleen duwen; 8.Henk mag met zijn kinderen wel naar Kaatsheuvel, maar niet naar de Efteling; 9.Henk mag wel naar het toilet, maar alleen voor kleine boodschappen; 10.Henk mag wel naar de kerk, maar moet vlak voor het hoogtepunt altijd aan verkeersongelukken met ernstig letsel denken. Geef het een weekje. Denk dat Henk het dan wel begrijpt.

Grotenhuis is heel fout bezig

Ik ben pislink op René Grotenhuis. De Cordaid-directeur heeft ons nu iets geflikt zeg. Jullie weten dat bij het pimpampetten in het Catshuis een miljardje van OS wordt afgeroomd. En wat doet die Grotenhuis? Die heeft lef. Die belt eerst Bill Gates en dicteert de rijkste en machtigste man ter aarde een brief op poten aan Wilders. En dan – Grotenhuis, wat ben jij fout bezig - doet hij hetzelfde met een hele stoet aan CDA-prominenten. Gelukkig functioneert de onafhankelijke pers in ons land. De Telegraaf onthulde die geniepige kuiperij van Grotenhuis. Keihard, maar eerlijk. Want beïnvloeding van onze volksvertegenwoordigers via de pers, dat is niet zoals we het in onze democratie geregeld hebben. Dus. Nou ja, in principe dan. Er zijn uitzonderingen voor De Telegraaf. Voor de autolobby bijvoorbeeld. Ok, maar behalve de autolobby… En de werkgeverslobby! Ja ja, die ook. Dus behalve de auto- en werkgeverslobby… En de antilinksekerkhobbylobby! Vanzelfsprekend, maar behalve de auto-, werkgevers- en antilinksekerkhobylobby… En de Cruyff-, wapenindustrie-, anti-euro-, anti-groen-, anti-PvdA en anti-Occupy-lobby. Zeker. Maar los daarvan, wat heeft Grotenhuis ooit voor ons eigen land gedaan met onze belastingcenten? Goed dat dit soort types kort gehouden worden in dit op drie na gelukkigste land ter wereld.