Cake op de wake

Ik neem met u de filantropische week nog even door. In het kader van zinloze onderzoeken dit keer: ‘Vrijwilligers leven langer dan mensen die geen vrijwilligerswerk doen’. Dat is nogal logisch. Mensen die geen vrijwilligerswerk doen, hebben minder tijd. En wie minder tijd heeft, gaat ook eerder dood dan mensen die meer tijd hebben. Eveneens zinloos en in de categorie ‘lange mensen moeten meer bukken dan korte’ is het PWC-onderzoek dat moet aantonen dat transparantie belangrijk is voor de donateur. Tja. Iedereen weet dat de gemiddelde donateur dit net zo interessant vindt als de lipbeharing van mijn Tante Jo. Sterker nog: spontaan liezenjeuk en aambeien krijgt van al die vuistdikke jaarverslagen. De enige partij die aantoonbaar voordeel heeft bij al die omgehakte bossen en deze politiek correcte transparantiemythe is…inderdaad de accountant. Zo houden we elkaar lekker van de straat en kunnen we elkaar facturen blijven sturen (die dan weer gecontroleerd moeten worden, enfin, u begrijpt waar ik heen wil). Dan is er nog een bijzondere séance voor fondsen die zich schijnen in te zetten voor de voortplanting. Komt allen naar het congres over gemeenschapsfondsen op 31 oktober. Ik zit op de eerste rij met een zak over mijn hoofd en een extra ondergoedje.

Inteeltregeling

De hele sector moet zo transparant worden als een Hans Anders-bril in het Glassex Museum. De hele sector? Nee, er is één klein Gallisch dorpje dat moedig weerstand biedt tegen de transparantiepolitie: de kerken. De kerken hoeven godzijdank niet transparant te zijn. De Belastingdienst hanteert een groepsbeschikking en vinkt in één keer de grootste fondsenwervende machine van Nederland af. Actie Kerkbalans is goed voor 380 miljoen euro per jaar, dus dat schiet met één handtekening gelijk lekker op. Het argument: kerken zijn geen stichtingen of verenigingen. En dan past het niet in de wet. Of zoiets. Sorry? Ja, nee, maar, want, dat zit zo volgens de overheid: “bij de nadere uitwerking van de transparantie op elektronische wijze, zal worden bezien op welke wijze de besteding van de middelen op een lager aggregatieniveau via een ingroeiregeling inzichtelijk kan worden gemaakt.” Dit zaaddodende proza bedenk je niet. Er heeft een ambtenaar aan de paddo’s gezeten of – waarschijnlijker – opdracht gekregen van Fransje Weekers om ter afschrikking een verbaal rookgordijn op te hangen over aggregaten en ingegroeide teennagels, zodat u en ik het domweg opgeven en afdruipen. Dít moet je kerken nageven: hoe holler de godshuizen, hoe effectiever de lobby. De Belastingdienst mag wikken, maar alleen Hij kan beschikken.

Keek op de Week

Even de filantropische week met u doornemen. Er komt horizontaal toezicht in de filantropie. Dat betekent dat alle ambtenaren van de Belastingdienst Unit Den Bosch belast met controle op ANBI’s nu helemaal languit op de vloer gaan liggen, met de vingers in hun oren. Met 3,4 fte toezicht houden op 65.000 ANBI’s? Dat is Bromsnor in een rolstoel afsturen op een drugskartel. Het is gekkenwerk, zeker als je weet dat zelfs woningcorporaties en gemeentes tegenwoordig ANBI kunnen zijn. En dan is er Warren Buffet. Die schat gaat 99% van zijn vermogen teruggeven aan de samenleving. Een geweldig gebaar, zeker als je weet dat Warrens resterende 1% altijd nog meer is dan het Bruto Nationaal Product van Griekenland. Dan is het gebaar van het gemiddelde Nederlandse huisgezin, dat 210 euro schenkt aan goede doelen, minstens zo vorstelijk. Tot slot is er een boek verschenen dat de lof zingt over friendraising. Als ik nou ergens een gloeiende teringhekel aan heb, dan is het wel aan vrienden die mij sociaal een arm op de rug draaien en mij geld aftroggelen voor een Linksdraaiend yoghurt-project, een Weggelopen apenhuis, een Zwerfezeltransplantatie- kliniek op Bali of een Bejaardendisco in Haren. Ik doe alleen aan friendraising als ze op de grond liggen. Die vrienden van mij. Kost niks.

No-taris!

Jarenlang hebben de goede doelen sidderend op hun knieën gelegen voor de notarissen. O god, wat waren die toch belangrijk om iets goeds na te laten aan het goede doel. Zonder notaris geen hemelrente. Maar de vrije marktwerking strooide zand in al die uurtje-factuurtje-fabriekjes. De notarissen die bleven doorsnurken kunnen intussen met de ingedutte makelaars, de romantische platenboeren, de analoge uitgevers en al die onmisbare intermediaire dienstverleners in de rij bij het GAK. Erfenisje naar het Astmafonds? Er hoeft echt niet zo heel veel te veranderen om die notaris als een tafelkleed onder het charitas-servies uit te trekken. Mark en Diederik kunnen dit tussen twee kroketten door regelen. Spoedwetje op een servet; aangenomen met 79 zetels, afhameren en lekker vroeg achter de appies met jus. En ja natuurlijk, ik zie dat priemende vingertje van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie al: voor een Picasso met een luchtje, een vermolmd kasteel en vergeelde aandelen in De Eerste Nederlandsche Stoom Maatschappij moet je inderdaad even langs de niet snurkende notaris. Dat dan weer wel. Maar voor 9 van 10 giften met de warme hand die straks ijskoud is: standaardaktes op internet; downloaden, invullen en niets meer aan doen.

Toedelijoki

Het was een beroerde week voor enge sektes. Eindelijk kwam de Belastingdienst erachter dat de Scientology Kerk een wel erg opzichtige sluiproute gebruikte om schenkingsbelasting te ontlopen. De ‘Stichting Naar Een Betere Samenleving’ (Nabesa) - ‘Stichting Naar Een Hogere Bankrekening’ was net iets over the top – moest van de fiscus haar ANBI-status inleveren met terugwerkende kracht tot 2008. Knap, omdat de Dienst Den Bosch, verantwoordelijk voor het toezicht op 50.000 ANBI’s, bestaat uit 2,7 FTE, 0,3 Melkertbaan en wat weekendwerk voor Fransje Weekers. En dat terwijl de week al zo goed begon omdat de schepper zijn discipel Sun Myung Moon tot zich had geroepen. Minpuntje: daar had Hij dan wel 92 jaar mee getreuzeld, in welks tussentijd deze van oorsprong Noord-Koreaanse fantast “het onafgemaakte werk van Jezus” wilde voltooien. En dat deed door duizenden wildvreemden in de echt te verbinden tegen een vorstelijke vergoeding. Het bedrog, de stompzinnigheid en pornografische zelfverrijking kunnen we deze psychotische panda niet eens aanrekenen, maar zijn ‘moonies’ des te meer. De mensen willen klaarblijkelijk bedrogen worden en het verdient de maanmannetjes die hen vervolgens majestueus van hun centjes en illusies afhelpen. Zou het u verbazen als de Amerikanen een crackpot-mormoon als Mitt Romney kiezen tot hun president? Laat me ’s raden. Niet voorzeggen. Nee?

Pussy Riot

W.F. Hermans zei het al: het werkelijke leven is al zo ongelooflijk bizar, dat een realistische weergave ervan in de literatuur flink gedempt moet worden om te voorkomen dat zij volkomen ongeloofwaardig wordt. Vervang ‘leven’ door ‘filantropie’ en je hebt het plaatje te pakken. Voor het goede doel is alles geoorloofd. Dat Lance Armstrong nooit is gestopt met chemokuren en daardoor zeven Tour de Frances heeft gewonnen, heeft geen enkel negatief effect gehad op de inkomsten van zijn Livestrong-beweging. Sterker nog: de gele polsbandjes zijn niet aan te slepen. Ooit gedacht dat het respectabele Residentie Orkest voor het goede doel zou willen optreden samen met een Russische meidenpunkband, die zich tooit met de naam Het Opstandige Vagijn? Die onvermoed militante eigenschap van het vrouwelijk schaamdeel inspireerde Amerikaanse onderzoekers en een Nederlandse politicus tot opzienbarende conclusies. En nu blijken ook de vrouwen in Togo haar in te zetten om hun onvrede met de lokale politiek tot uitdrukking te brengen: geen sex totdat de president is opgestapt. Dat ziet er beroerd uit voor de president. Ideetje voor mevrouw Van der Staaij? Het is tenslotte voor een goed doel.

Rekentuig van de richel

Er is kritiek op het WNF. Dat mag. Van wie? Van de Groene Rekenkamer. De wat? De Groene Rekenkamer. Even googlen en dan kan de pret beginnen. De Rekenkamer die Groen is, communiceert via een onbedaarlijk amateuristisch gemacrameede website. De drijvende kracht achter de Groene Rekenkamer is de bekende freelance journalist Theo Richel – echt, ik verzin het niet - in wie wij terstond Kees van Kootens meestercreatie Cor van der Laak herkennen. En wel hierom. Theo is de luis in elke groene pels volgens zijn eigen org.website en de deskundoloog die in de kaartenbakjes van de Hilversumse redacties voorzien is van de opmerking: “als echt niemand anders wil”. Richels aanvalsstrategie bestaat feitelijk uit het spuien van een onnavolgbaar lange stroom paranoïde woordbagger in een dichtheid die binnen ons heelal nergens anders wordt aangetroffen dan in ’s mans reconstructies van de grote groene samenzwering. In de apocriefe diarree die Theo over ons uitstort is de verdeling tussen hoofd- en bijzaken een hinderlijk ordeningsprincipe en is de gangbare logica er een van een ernstig ontregelde wipkip. Een aanval op Greenpeace of het Caviabevrijdingsfront zou nog te begrijpen zijn, maar dat nou uitgerekend het WNF - de Realpolitiker onder de groene clubs – door Richels Rekenkamer wordt uitgemaakt voor laaienlichter? Met boterzachte aannames en rekenfouten die op geen enkele lagere school zouden leiden tot bevordering naar de tweede klas. Jammer dat ze er in Zeist op hebben gereageerd. Ze hadden Theo beter een zakjapanner kunnen sturen. Op groene stroom. Dat dan weer wel.