Hij is er weer!

Goedemorgen lieve luisteraars: het is weer tijd voor onze groene vriend, de komkommer. Welkom in het wonderlijke zomernieuws waarin de Telegraaf met afstand koning, keizer en admiraal is: gewonde dieren ('Kinderboerderij ziet toch af van caviagooien'), zielige dieren ('Blindengeleidehond met baasje al drie maanden in stilstaande Fyra'), dappere dieren ('Dolfijnen vormen cordon rond Edward Snowden'), dode dieren ('Shetlands ponypaar na zelfdoding gevonden'), wonderbaarlijke dieren ('ijsbeerbaby overleeft aanrijding met Leopard-tank tijdens Wagenings defilé'), mystieke dieren ('Maria-verschijning in Valkenburg blijkt oversekst hangbuikzwijn') en ronduit vertederende dieren ('Mottenfamilie verzwelgt Noorse truiencollectie Mart Smeets'). Toch is er een dagblad dat de Telegraaf in dit nieuwsvacuüm deze week volledig naar de kroon steekt: de Volkskrant beweert met droge ogen dat goede doelen 'niet immuun zijn voor de crisis'. Dat is zulk opzienbarend nieuws dat zelfs het ochtendjournaal er dinsdag mee opende. En alle andere media namen het daarna zonder een spier te vertrekken woordelijk over. En het is opmerkelijk nieuws, omdat de Volkskrant vorig jaar precies 180 graden diametraal het tegenovergestelde beweerde. Maar geen hond die het nog weet en geen haan die er naar kraait. Natuurlijk zijn goede doelen niet immuun voor de crisis, gekkie. Bij de Volkskrant is het of waar, of een canard. P.S.: Vanaf volgende week ben ik weer op mijn vaste viscamping Relaxi in de Belgische Ardennen.

De vlucht voorwaarts

Heeft Femke gelijk dat de hulpclubs te veel met zichzelf bezig zijn? Absoluut. Maar dat geldt ook voor Femke zelf. Laten hulpclubs sexy foto’s schieten van hun belangrijke werk voor het thuisfront? Absoluut. Maar dat geldt ook voor het ik-heb-het-er-erg-moeilijk-mee-tochtje van Femke zelf in Syrië. Lieve schat. Hoe erg is het met jezelf bezig te zijn als er kogels fluiten in plaats van vogels? Die medewerkers van hulpclubs hadden ook suppoost in het Staartklokkenmuseum kunnen worden. Of thuis blijven als EHBO'er tijdens de tweejaarlijkse braderie van Scheemda. Natuurlijk kan het allemaal veel doelmatiger, maar dat geldt ook voor de Stadsdeelraad, de speeltuinvereniging, de politie, de Belastingdienst, het kabinet, het Europese parlement, de NS en – niet te vergeten - Stichting Vluchteling zelf. Want was het niet Stichting Vluchteling die zich in 2011 opzichtig een oor had laten aannaaien door een straatwervingsbureau. Die berekende veel te hoge kosten en dat was volgens directeur Tineke Ceelen ‘niet uit te leggen aan de donateurs’. Maar wie had het contract met die types eigenlijk getekend Tineke? Graag wat doelmatiger de kleine lettertjes lezen voortaan. En bedankt nog Femke, nu werkelijk helemaal niemand meer het verschil ziet tussen noodhulp en ontwikkelingssamenwerking. Het resultaat: als nu Opoe Jansen met haar scootmobiel in de gracht flikkert, springt niemand haar nog na. Wie gaat de stomerijkosten betalen? Waarom heeft de gemeente geen hek neergezet? En: heeft die Jansen wel een reanimatieverklaring getekend? Terwijl Opoe Jansen verzuipt, wordt de gracht al gedempt. Heel doelmatig.

Krautsoorsing

Ik moet het met u even hebben over krautsoorsing. Niet te verwarren met krautsurtsjing: de zoektocht van Simon Wiesenthal naar nazigespuis. Of krautsurfing. Dat laatste doe je in de Efteling op een klamme zomerdag (‘Uw wachttijd voor de Droomvlucht vanaf hier is 17 uur’) of met de volkszanger Jan Smit (vanaf het hoofdpodium snel doorgeven boven de hoofden en dan backstage keihard in de biobak kieperen). Krautsoorsing is de veruit gemakzuchtigste en irritantste vorm van fondsenwerving. U vraagt uw gehele contactpersonenboekje in Outlook om geld te ‘investeren’ in een sympathiek project. Bij voorkeur een project ‘in de buurt’. Dit was de oogst in mijn mailbox van de afgelopen week: 1.Kinderboederij Gait wil een wipkippenparcours voor peuters van allochtonen met een motorische beperking (vanaf €10 euro een wipkip voor eigen gebruik); 2.Kunstenares en medium Jojanneke Vreugdenhil wil een purperen leeslintenmanifestatie in het plantsoen voor herintredende TBS’ers (adopteer voor €25 een handoplegging op een lichaamsdeel naar keuze); 3.Scoutinggroep A’dam Noord wil op Bevrijdingsdag een menselijke piramide van 30 meter hoog maken van uitgeprocedeerde asielzoekers (help meestapelen vanaf €10 p.p.); 4.Rotary Heemstede zoekt sponsoring voor een wereldfietsreis langs de Rivièra om straatarme en kansloze kinderen in Nepal oud-Hollandse bordspelen echt helemaal eigen te maken (‘alles welkom, vooral juten zakken’); 5. Mijn broer Lloyd wil op zijn balkon een vlindertuin tegen uitbuiting van arme koffieboeren in Guatemala of voor de nog op te richten Stichting Ereschuld Roemeense Platteland. Krautsoorsing? Ik rust mijn kaas.

Positivo’s

Voor goede doelen geldt: gelijke monniken, maar absoluut geen gelijke kappen. Het is onderzocht door Motivaction, dus dan is het waar. Sommige goede doelen worden heel erg afgerekend op transparantie, andere goede doelen worden op hun blauwe ogen geloofd door de donateurs. Hoe zit dat? Alle ‘eenvoudige’ doelen, zo legt Motivaction uit, hebben het gemakkelijk. ‘Complexe doelen’ moeten vechten. CliniClowns is een eenvoudig doel, maar Amnesty weer niet. Dus een ziek kind is ‘minder complex’ dan een dissident die zit weg te rotten in Verweggistan. Het gaat dus niet om ‘complexiteit’, maar om ‘aaibaar’. Een donateur zet z’n geld liever op een pluchen beer dan op een rol prikkeldraad. Het gaat om bee-heeld-vorming. Dus Amnesty: word aaibaar! Word ook een ‘donor darling’! Positief denken! Daar gaat het om. Dus een dissident die met de stroomstok is bewerkt? Joh, die heeft weer energie voor jaren! Z’n tanden uitgetrokken met een hete pook? Op naar een niet frauderende tandarts, want de knagertjes moesten toch al gesaneerd worden! En niks geen gemok tegen wrede dictators. Organiseer een Wiedergutmachungs-barbecue en maak er een tof YouTube-filmpje van. Of misschien ligt een barbecue dan net weer wat gevoelig, maar in elk geval iets feestelijks. De mensen willen geen ellende meer zien, want ze hebben zelf al ellende zat met die verhoogde zorgpremie en betaald parkeren bij de Makro. Er is geen sympathie met slachtoffers. Obesitas is een volksziekte, dus zo’n plofkip, die zal het er zelf wel naar gemaakt hebben. Ja toch, niet dan? Ontdek de kracht van positief denken en het koninkrijk van de charitas zal u geworden.

Doorzichtige ontrouw

Na drie jaar houdt dagblad Trouw het al voor gezien met de Top 50 van ‘beste goede doelen’. De reden: Trouw heeft ‘haar eigen doelstellingen gehaald, want er is nu volop discussie over de transparantie van goede doelen.’ Dat heet in krantentermen: liegen dat het gedrukt staat. Om te beginnen was er al járen een Babylonische spraakverwarring over transparantie en daaraan heeft de Trouw Top 50 in drie jaar tijd alleen nog maar meer verwarring toegevoegd. Met een gemengd fruit-ranglijst, waarin Spakenburgse Boys ruim eindigde boven Real Madrid. De kas van Spakenburgse Boys is namelijk veel transparanter dan die van de Madrilenen, ook al rollen die de palingvoetballers binnen een kwartier met 30-0 op. Zo kon het gebeuren dat een kleine vereniging voor hartpatiënten ruim eindigde boven de Hartstichting. Dat de laatste de samenleving honderden miljoenen bespaart aan medische kosten door preventie maakt de top vijftig geen fluit uit. En zo kwam het dat er door de Trouw Top 50 niet een zinnige discussie over transparantie losbarstte, maar geruzie over een mesjogge ranglijst. Zoals veel buitenstaanders heeft ook Trouw d’r jatte verbrand aan de moeilijkste sector van Nederland: een brugklas met egoïstische pubers die hun leraar Nederlands binnen drie jaar huilend laten afdruipen. De impact van de Trouw Top 50 op de transparantiediscussie? Een natte wind in een volle lift. Zelden was ontrouw zo goed te ruiken.

Het-Nu-Is-Het-Welletjes-Register

Nu door het Bel-Me-Niet-Register net een zuiverende zondagsrust in de huiskamers is nedergedaald, is er sinds deze week opeens een Bel-Me-Wél-Register. Met behoud van de bescherming van het Bel-Me-Niet-Register kan de consument zelf bepalen waarvoor hij/zij een aanbieding wenst te ontvangen van een bedrijf of goed doel. Mooi stuntje van een paar retehandige zakenjongens. De kerkelijke organisatie ‘Operatie Mobilisatie’, is het eerste goede doel door wie je wel-gebeld kunt worden voor ‘een gesprek over een donatie’... ‘Operatie Mobilisatie’ onderscheidt zich door twee zaken: het oorverdovende gebed en de zending van zeecontainers nokvol met bijbels naar landen waar de mensen vooral behoefte hebben aan een kom rijst. Geheel vrijwillig door deze organisatie gebeld te willen worden ‘voor een gesprek over een donatie’? Ik geloof dat ik nog eerder mijn klok en hamerspel zou toevertrouwen aan een op hol geslagen hakselmachine dan aan ‘Operatie Mobilisatie’. Er is natuurlijk altijd een kaarsenbrandersmarkt voor zelfkastijders en religieuze daklozen, maar het zou meer van naastenliefde hebben getuigd als ‘Operatie Mobilisatie’ het Bel-Me-Wel-Register had ingesteld om eenzame ouderen weer met de samenleving in verbinding te stellen. Is altijd beter dan zalvende kreupelpraat als ‘een goed gesprek over een donatie’. Het laatste, inhoudelijke en echt goede gesprek dat ik had met een fondsenwerver duurde precies 5 seconden. Dat was net nadat ik een aardappel met jus uit mijn mond had gehaald en nog vóór het Bel-Me-Niet-Register, inderdaad.

Koppensnellen

Uit het tweejaarlijkse onderzoek ‘Geven In Nederland’ blijkt dat huishoudens in 2011 maar liefst 10 procent minder hebben gegeven aan goede doelen in vergelijking met voorgaande jaren. Dat nieuws werd als volgt geduid: Volkskrant: ‘Tien procent minder aan strijkstok goede doelen!’ Telegraaf: ‘PvdA laat goede doelen opnieuw in de kou staan’ NRC Handelsblad: ‘Onze analyse krijgt u morgen door hoofdredacteur Peter Vandermeersch in De Wereld Draait Door’ Urker Huisbode: ‘Witwassen door giften steeds moeilijker’ Het Nederlands Dagblad: ‘Nieuwe paus oorzaak geefcrisis’ KRO Mikrogids: ‘Protestanten geven stiekem minder’ Instituut Fondsenwerving: ‘Het is de schuld van Adri Kemps’ CBF: ‘Hanneke Lenkens is een sekreet’ Spits: ‘Iets is 10 procent minder’ Mark Rutte: ’90 procent? Geweldig! Fan-tas-tisch. Niks crisis!’ Schuringa: ‘Theo Schuyt is een pathologische aandachtstrekker’