Wie is Mike Salmoni?

Die vraag houdt mij al de hele week bezig. Over de affaire Coen van Veenendaal/Alpe d’HuZes is al heel veel gezegd, maar Mike Salmoni leverde vorige week een heel origineel aandeel aan de discussie. Zie zijn onderstaande tweet. Laten we die even analyseren, want Mike brengt het debat naar dimensies, die zelfs voor mij nog onbekend waren. Allereerst dit: Mike heeft geen geduldige natuur. Hij wil graag dat ‘@Coen66’ (Coen van Veenendaal) reageert op zijn eerdere tweets, maar @Coen66 had het waarschijnlijk even te druk. Dat verklaart Mike’s hartenkreet: ‘Reageer eens KANKERgek!!’ Goed is hier het gebruik van hoofdletters, zodat alle volgers van Mike weten dat het hier een levensbedreigende ziekte betreft. De uitroeptekens vertegenwoordigen m.i. niet alleen Mike’s existentiële ongeduld, maar accentueren ook de urgentie. Dan volgt een kernpassage: ‘Hoop dat je zsm net zo’n pijnlijke dood sterft als alle kankerslachtoffers bij elkaar!!’ Behalve de dubbele uitroeptekens en het ‘zsm’ als Leitmotiv voor het ongeduld, is hier sprake van de stijlfiguur ‘hyperbool’. De retorische overdrijving. De vraag is hier echter of Mike alle ooit geleefd hebbende kankerslachtoffers bedoelt, of alleen de huidige nog levende met een slechte diagnose. De richting is hier echter duidelijk: Mike Salmoni probeert vooral de intensiteit van de gewenste pijn extra te benadrukken. Tot slot is er de hashtag. ‘#oplichter’ suggereert dat Mike niet helemaal overtuigd is van de goede bedoelingen van @Coen66. Daarmee creëert hij in zijn bijdrage een ‘open einde-structuur’, die – heel mooi – weer nieuwe vragen oproept en het debat voedt. Al met al een inzichtgevende bijdrage van Mike Salmoni. In 140 tekens de complexe zaak rond @Coen66 zo te verwoorden? Je moet het maar kunnen.

De derde wereld is zo ondankbaar

Het inzamelen van tweedehands brillen voor ontwikkelingslanden moet volgens hulporganisatie Light for the World sterk worden ontraden. Pff. Het merendeel van de brillen belandt namelijk na aankomst vrijwel direct in de glasbak. Ondankbaarheid heeft een nieuwe naam. De filantropie van onze brillenboeren begint al hier. Zij bieden u gratis monturen aan. Gratis! En dat terwijl ze die monturen laten maken in ontwikkelingslanden en daar zorgen voor een prachtig stukje werkgelegenheid. Onder rustieke afdakjes in Sri Lanka en Bangladesh worden uw monturen in elkaar gezet door Fatima (9) en haar jongere zusjes, die anders veroordeeld waren tot een doelloze hangjongerejeugd. De goedheid gaat nog verder: uw oude bril niet weggooien! Hell no, die zamelt uw brillenboer in zijn eigen vrije tijd in. In grote containers gaan ze weer terug naar Fatima, en haar zusjes. Die kunnen die brillen goed gebruiken, want dan kunnen ze nog beter zien en meer monturen in elkaar zetten en dus meer verdienen. Het inzamelen, verschepen en herdistribueren is intussen wel een factor 10 duurder geworden. Logisch: ergens worden er natuurlijk kosten gemaakt in de keten. Kom op zeg. En dan moet je Fatima horen: dat ze geen honderd euro kan ophoesten voor een gebruikte bril. En dat er nog uitgehard oorsmeer aan de poten zit, en – je hoort dat verwende toontje – dat de bril niet op ‘de juiste sterkte’ is. En dat terwijl Fatima mag kiezen uit liefst twee modellen: de ‘Hubble-telescoop’ of een bril voor veraf kijken. Ben je duurzaam; heb je wat over voor je medemens, flikkeren ze daar alles gelijk weg! Weet je wat? Dan stoppen we ook maar met het verschepen van: zilverpapier, oude kroonkurken, bacon over de datum, gecrashte harddisks, mobieltjes zonder batterijen, Plus Supermarkt handpoppen, luchtverfrissers, zonnebrandolie en nappa creditcard-hoesjes. Dat zal ze leren. Dus.

Reuen of Teeven?

Al jaren waarschuw ik beneficiënten van de goede doelenloterijen om hun eieren niet alleen uit het mandje van Boudewijn Poelmann te halen, maar ik kan evenzogoed tegen een bos uien staan lullen. En nou is het te laat. Staatssecretaris Teeven gaat het internetgokken legaliseren en dan is de geest uit de fles, het hek van de dam en de teerling geworpen. Buitenlandse gokgiganten gaan de huidige kopers van postcodeloten botergeil opwrijven met gigaprijzen die Boudewijns imperium laten verbleken tot een armlastige dorpsbingo met de charme van een mud Franse putluchtkaas. Twintig miljoen euro belastingvrij contant voor jezelf, òf een unieke Postcodeloterij ledlamp voor het goede doel? Zoiets kun je bezwaarlijk een consumentendilemma noemen. Eerder de kroniek van een aangekondigde dood. Want binnenkort wordt er geen post meer bij u bezorgd, ook al met dank aan het internet. Daarmee verdwijnt de postcode sowieso uit ons leven, zoals eerder de ponskaart, de straatlantaarns op olie, de Fyra, de Donateursvereniging en het verstandelijke vermogen van mijn broer Lloyd. Op het Goed Geld Gala worden binnenkort geen kingsize schaamcheques meer overhandigd, maar gewoon cash. In een boterhamzakje. Of sigarendoosje. Op de achterkant waarvan tevens het uitgebreide jaarverslag van de Goede Doelenloterijen staat gekrabbeld. Door Boudewijn zelf. Dat dan weer wel. P.S.: De komende weken geniet ik weer van mijn vakantie op Viscamping Relaxi in de Belgische Ardennen. Klachten bij de hoofdredactie graag.

Hij is er weer!

Goedemorgen lieve luisteraars: het is weer tijd voor onze groene vriend, de komkommer. Welkom in het wonderlijke zomernieuws waarin de Telegraaf met afstand koning, keizer en admiraal is: gewonde dieren ('Kinderboerderij ziet toch af van caviagooien'), zielige dieren ('Blindengeleidehond met baasje al drie maanden in stilstaande Fyra'), dappere dieren ('Dolfijnen vormen cordon rond Edward Snowden'), dode dieren ('Shetlands ponypaar na zelfdoding gevonden'), wonderbaarlijke dieren ('ijsbeerbaby overleeft aanrijding met Leopard-tank tijdens Wagenings defilé'), mystieke dieren ('Maria-verschijning in Valkenburg blijkt oversekst hangbuikzwijn') en ronduit vertederende dieren ('Mottenfamilie verzwelgt Noorse truiencollectie Mart Smeets'). Toch is er een dagblad dat de Telegraaf in dit nieuwsvacuüm deze week volledig naar de kroon steekt: de Volkskrant beweert met droge ogen dat goede doelen 'niet immuun zijn voor de crisis'. Dat is zulk opzienbarend nieuws dat zelfs het ochtendjournaal er dinsdag mee opende. En alle andere media namen het daarna zonder een spier te vertrekken woordelijk over. En het is opmerkelijk nieuws, omdat de Volkskrant vorig jaar precies 180 graden diametraal het tegenovergestelde beweerde. Maar geen hond die het nog weet en geen haan die er naar kraait. Natuurlijk zijn goede doelen niet immuun voor de crisis, gekkie. Bij de Volkskrant is het of waar, of een canard. P.S.: Vanaf volgende week ben ik weer op mijn vaste viscamping Relaxi in de Belgische Ardennen.

De vlucht voorwaarts

Heeft Femke gelijk dat de hulpclubs te veel met zichzelf bezig zijn? Absoluut. Maar dat geldt ook voor Femke zelf. Laten hulpclubs sexy foto’s schieten van hun belangrijke werk voor het thuisfront? Absoluut. Maar dat geldt ook voor het ik-heb-het-er-erg-moeilijk-mee-tochtje van Femke zelf in Syrië. Lieve schat. Hoe erg is het met jezelf bezig te zijn als er kogels fluiten in plaats van vogels? Die medewerkers van hulpclubs hadden ook suppoost in het Staartklokkenmuseum kunnen worden. Of thuis blijven als EHBO'er tijdens de tweejaarlijkse braderie van Scheemda. Natuurlijk kan het allemaal veel doelmatiger, maar dat geldt ook voor de Stadsdeelraad, de speeltuinvereniging, de politie, de Belastingdienst, het kabinet, het Europese parlement, de NS en – niet te vergeten - Stichting Vluchteling zelf. Want was het niet Stichting Vluchteling die zich in 2011 opzichtig een oor had laten aannaaien door een straatwervingsbureau. Die berekende veel te hoge kosten en dat was volgens directeur Tineke Ceelen ‘niet uit te leggen aan de donateurs’. Maar wie had het contract met die types eigenlijk getekend Tineke? Graag wat doelmatiger de kleine lettertjes lezen voortaan. En bedankt nog Femke, nu werkelijk helemaal niemand meer het verschil ziet tussen noodhulp en ontwikkelingssamenwerking. Het resultaat: als nu Opoe Jansen met haar scootmobiel in de gracht flikkert, springt niemand haar nog na. Wie gaat de stomerijkosten betalen? Waarom heeft de gemeente geen hek neergezet? En: heeft die Jansen wel een reanimatieverklaring getekend? Terwijl Opoe Jansen verzuipt, wordt de gracht al gedempt. Heel doelmatig.

Krautsoorsing

Ik moet het met u even hebben over krautsoorsing. Niet te verwarren met krautsurtsjing: de zoektocht van Simon Wiesenthal naar nazigespuis. Of krautsurfing. Dat laatste doe je in de Efteling op een klamme zomerdag (‘Uw wachttijd voor de Droomvlucht vanaf hier is 17 uur’) of met de volkszanger Jan Smit (vanaf het hoofdpodium snel doorgeven boven de hoofden en dan backstage keihard in de biobak kieperen). Krautsoorsing is de veruit gemakzuchtigste en irritantste vorm van fondsenwerving. U vraagt uw gehele contactpersonenboekje in Outlook om geld te ‘investeren’ in een sympathiek project. Bij voorkeur een project ‘in de buurt’. Dit was de oogst in mijn mailbox van de afgelopen week: 1.Kinderboederij Gait wil een wipkippenparcours voor peuters van allochtonen met een motorische beperking (vanaf €10 euro een wipkip voor eigen gebruik); 2.Kunstenares en medium Jojanneke Vreugdenhil wil een purperen leeslintenmanifestatie in het plantsoen voor herintredende TBS’ers (adopteer voor €25 een handoplegging op een lichaamsdeel naar keuze); 3.Scoutinggroep A’dam Noord wil op Bevrijdingsdag een menselijke piramide van 30 meter hoog maken van uitgeprocedeerde asielzoekers (help meestapelen vanaf €10 p.p.); 4.Rotary Heemstede zoekt sponsoring voor een wereldfietsreis langs de Rivièra om straatarme en kansloze kinderen in Nepal oud-Hollandse bordspelen echt helemaal eigen te maken (‘alles welkom, vooral juten zakken’); 5. Mijn broer Lloyd wil op zijn balkon een vlindertuin tegen uitbuiting van arme koffieboeren in Guatemala of voor de nog op te richten Stichting Ereschuld Roemeense Platteland. Krautsoorsing? Ik rust mijn kaas.

Positivo’s

Voor goede doelen geldt: gelijke monniken, maar absoluut geen gelijke kappen. Het is onderzocht door Motivaction, dus dan is het waar. Sommige goede doelen worden heel erg afgerekend op transparantie, andere goede doelen worden op hun blauwe ogen geloofd door de donateurs. Hoe zit dat? Alle ‘eenvoudige’ doelen, zo legt Motivaction uit, hebben het gemakkelijk. ‘Complexe doelen’ moeten vechten. CliniClowns is een eenvoudig doel, maar Amnesty weer niet. Dus een ziek kind is ‘minder complex’ dan een dissident die zit weg te rotten in Verweggistan. Het gaat dus niet om ‘complexiteit’, maar om ‘aaibaar’. Een donateur zet z’n geld liever op een pluchen beer dan op een rol prikkeldraad. Het gaat om bee-heeld-vorming. Dus Amnesty: word aaibaar! Word ook een ‘donor darling’! Positief denken! Daar gaat het om. Dus een dissident die met de stroomstok is bewerkt? Joh, die heeft weer energie voor jaren! Z’n tanden uitgetrokken met een hete pook? Op naar een niet frauderende tandarts, want de knagertjes moesten toch al gesaneerd worden! En niks geen gemok tegen wrede dictators. Organiseer een Wiedergutmachungs-barbecue en maak er een tof YouTube-filmpje van. Of misschien ligt een barbecue dan net weer wat gevoelig, maar in elk geval iets feestelijks. De mensen willen geen ellende meer zien, want ze hebben zelf al ellende zat met die verhoogde zorgpremie en betaald parkeren bij de Makro. Er is geen sympathie met slachtoffers. Obesitas is een volksziekte, dus zo’n plofkip, die zal het er zelf wel naar gemaakt hebben. Ja toch, niet dan? Ontdek de kracht van positief denken en het koninkrijk van de charitas zal u geworden.